تاریخچه علم ورزش

با توجه به اینکه کلیه فعالیت های ورزشی از جمله کوهنوردی امروزه به  صورت علمی دنبال می شود ، مطلب زیر در مورد تاریخچه مختصری علم ورزش تقدیم حضورتان می گردد . قبل از ورود به تاریخچه علم ورزش بهتر است در مورد خود علم ورزش اطلاعاتی داشته باشیم.
علم ورزش :
علمی است که در آن به مسائل علمی و تخصصی ورزش پرداخته می شود و هدف ، آن است که علاقه مندان به ورزش از این طریق پی به کلیه مسائل مربوط به علوم ورزش برده و آن را بکار بندند تا کمتر دچار آسیب شده و همچنین از طریق علم ورزش  و تمرین مهارت خود را در رشته ورزشی تخصصی خود  افزایش دهند …….
آدمی در مراحل تمدن به درجات عالی رسیده و اندیشه و فکر او بسیار تابناک شده و حاصل کار و اندیشه و هوشمندی انسان یعنی علوم و معارف بشری نیز روز به روز وسعت یافته است . هر یک از دانش ها و فروغ معرفت های انسانی در قرن بیستم به صورت دریای پهناور در آمده است به طوری که در هر یک از رشته های علوم باید سال ها وقت صرف کرد تا در آن تخصص یابد و به مقام شامخی برسد ، نه تنها ناگزیر است از برگزاری مسابقه آن علم یا فن در جهان آگاه گردد و از بزرگان آن رشته تاسی جوید و پیش برود ، بلکه همین فرد باید علاقمند به این رشته هم باشد و همین موارد لزوم داشتن اطلاعات کافی و یا معلومات عمومی را ایجاب می کند . امروزه هیچ کس حتی کسانی که فقط ورزش را بخاطر ورزش نه بخاطر اهداف قهرمانی در رقابت های رسمی انجام می دهند ، نمی توانند منکر ارزش روش های علمی در بالا بردن سطح تکنیک ، تاکتیک و بطور کلی کیفیت تیم ها در هر نوع ورزشی باشند . در ورزش اجرای صحیح مهارت ها وابسته به رعایت اصول و قوانینی علمی متکی بر اصول مکانیکی و بیومکانیکی است . (وودز، ترجمه صدیق سروستانی، ۱۳۸۶)………
وقتی رقابت ها در سطح حتی صدم ثانیه ها کشیده می شود صرف نظر از تلاش شخصی ورزشکار در پیروزی ، به طور دقیق ارزش تمرینات و نحوه ی استفاده حداکثر از قدرت و توان ورزشکار در تمرینات توسط یک مربی آگاه و با استفاده از روش های علمی و سایر خصوصیاتی که یک مربی موفق باید داشته باشد از جمله اصول علمی تربیت بدنی ، برنامه ریزی صحیح تمرینات به نحوی که ورزشکار در روز مسابقه در حداکثر کیفیت بدنی و توان مسابقه باشد به طور کامل روشن و غیر قابل انکار است . (فراهانی، ۱۳۷۱)
اگر ما ادوار گذشته را مورد مطالعه قرا دهیم در می یابیم که در مسیر عمومی تاریخ زندگانی انسان ، فرهنگ ها و تمدن های بسیاری بوجود آمده است و پیدایش اجتماعات و حرکت آنان اگر چه به ظاهر مستقل بوده ولی به حقیقت در یکدیگر تاثیرات متقابل داشته و تاریخ عمومی بشر را از جنبه های حرکت درونی و بیرونی به وجود آورده است.
تاریخچه ورزش
براى پى بردن به اهمیت ورزش و لاینفک بودن آن از زندگى انسان ها در طول تاریخ ، خوب است بحثى پیرامون تاریخچه ورزش داشته باشیم .
اصل ورزش را از یونان دانسته اند که به منظور چابکى بدن و ایجاد قوت انجام مى یافت و پارو زنى ، بوکس ، کشتى ، شنا، شمشیرزنى ، تیراندازى ، اسکى و ورزشهایى چون بیس بال ، سافت بال ، و بسکتبال و انواع فوتبال و چوگان بازى ، والیبال ، گلف ، انواع تنیس ، شنا، پرتاب وزنه و… جزء ورزش محسوب مى‌شوند. (احرابی فرد، ۱۳۷۳)
ورزش در یونان باستان : 
اولین ملتى که ژیمناستیک را بنیان و آن را نام نهاده اند، یونانیان قدیم مى باشند، که ابتدا اصول ورزش در یونان خیلى خشن و ناصحیح بود و اولین نتیجه از ورزش را بزرگ نمودن عضلات بدن مى دانستند. بعدها ورزش در یونان به شکل ریسمان بازى (جان بازى ) درآمد و براى آن اهمیت زیادى قایل بودند و عمل کنندگان آن را آکروبات مى نامیدند و این نوع حرکات را آکروباتیک مى گفتند. به محلهایى که در آن جا ورزش ‍ مى نمودند، ژیمنازیوم گفته مى شد، که مهمترین آنها یکى لیسه و دیگرى آکادمى نام داشت و چون مردم در آن محلها لخت ورزش مى کردند، کلمه ژیمناز از کلمه گیمنوس که به معناى لختى است گرفته و به آن محلها نام نهادند و بعدا به عموم ورزشهاى بدنى نیز ژیمناستیک نام گذاشته شد. (احرابی فرد، ۱۳۷۳).
مورخ مشهور، ویل دورانت مى نویسد: آن ( مدینه فاضله بچه ها ) فنون خانه دارى را به دختران و فنون شکار و جنگ را به پسران مى آموختند و به پسران آموزش مى دادند که چگونه شکار کنند و ماهى بگیرند و شنا کنند و همچنین شخم زدن کشتزارها، دام گسترى ، دامپرورى و نشانه روى با تیر و نیزه را مى آموختند، تا در جمیع مخاطرات زندگى توان محافظت و حراست از خویش را دارا باشند.
با دقت بیشتری ، درخواهیم یافت تعلیم و تربیت در حقیقت با پیدایش و سکنا گزیدن بشر در روى زمین آغاز شده است . خاک و سنگ و کوه و تپه و دریا و جنگل و جویبار و دیگر مظاهر طبیعت و نیز خود زندگى و نیازهاى آن . نخستین کتابهاى درسى نوع بشر بوده اند.
از قدیم ترین روزگاران و حتى پیش از پیدایش خط، نیاز به تامین خوراک و پوشاک از راه شکار حیوانات و احتیاج به کسب توانایى براى مقابله با خطرهاى طبیعى و دشمنان گوناگون ، جوامع کهن بشرى را واداشته بود که به امر تربیت بدنى ، به عنوان یکى از مهمترین امور زندگى توجه نمایند و این حقیقت را دریابند که قدرت ، استقامت ، مهارت و سرعت را که در زندگى انسانها از اهمیتى برخوردار است ، مى توان با بهره گیرى از تمرینها و فعالیتهاى جسمانى تا حد قابل ملاحظه اى تقویت کرد. (نمازی زاده ، سلحشور ، ۱۳۶۷)
توسعه ورزش و حکومت ها :
وقتى دولتها و حکومتها تشکیل و تاسیس شدند، رهبران آنها متوجه شدند که براى حفظ یا گسترش مرزهاى خود، نیازمند بازوان توانایى هستند که در جنگها بتوانند پیروزى را براى آنها به ارمغان آورند، ویل دورانت در این باره مى نویسد:
از ضروریات دولتها و تاءکید بر روى حفظ نیروى جسمانى ، پیروزمندى در جنگهایى بوده است که متکى بر قدرت بدنى و نیرومندى جسمانى بوده است ، و نیرومندى و مهارت بدنى ، حاصل نخواهد شد، مگر در ورزش هایى که (در بازیهاى المپیک ) مقرر گردیده است .
عوامل موثر در تربیت جسم و توانمندی :
در توجه انسان به تربیت جسم و توانمندى ، عوامل زیر نقش اساسى داشته است :
*.انسان اولیه در جناح مبارزه با طبیعت ، که از بدو تولد تا سپرى شدن عمر او را تهدید مى کرده ، ضرورت نیرومندى را دریافته است .
*. از طرفى بر اثر قهر طبیعت ، ناچار به مهاجرت براى یافتن معاش بوده و در این مهاجرت در برخورد با دیگر اقوام ، براى حفظ بقاى خویش و بقاى اجتماعى .
*. و از جناح نیازهاى فیزیولوژیک که براى ارضاى نیازهاى طبیعى خویش و خانواده ، به ویژه نظام معیشتى جدیدى که در اثر مهاجرت براى او ایجاد مى گردید.
تاریخچه ورزش در ایران :
اما در خصوص تاریخچه ورزش در ایران باید گفت : در میان کشورهاى مشرق زمین ، بى گمان ایران تنها کشورى بود که در نظام تعلیم و تربیت خود بیشترین اولویت را به ورزش و تربیت بدنى داده بود، چه در حالى که چینیان به امر ورزش و تربیت بدنى توجه چندانى نداشتند و هندوان نیز پرورش تن و فعالیتهاى بدنى را گاه مذموم هم مى دانستند، ایرانیان به اهمیت و ارزش توانایى و سلامتى بدن به عنوان وسیله بسیار مهمى براى فراهم آوردن ارتشى سلحشور و پیروزمند، پى برده بودند.
هرودوت ، مورخ مشهور یونانى مى نویسد:
ایرانیان از پنج سالگى تا بیست سالگى سه چیز را مى آموختند: ۱٫ سوارى ، ۲٫ تیروکمان ۳٫ راستگویى .
جوانان تمرینات روزانه را از طلوع آفتاب با دویدن و پرتاب سنگ و پرتاب نیزه آغاز مى کردند، و از جمله تمرینات معمولی شان ، ساختن با جیره اندک و تحمل گرماى بسیار و پیاده روى هاى طولانى و عبور از رودخانه ، بدون تر شدن سلاح ها و خواب در هواى آزاد بود.
سوارى و شکار نیز دو فعالیت معمول و رایج بود و جستن بر روى اسب و فرو پریدن از روى آن در حال دویدن و به طور کلى سرعت و چالاکى ، از ویژگى هاى سوارکاران سوار نظام ایران بود.
به خصوص درباره دوران پارتها یا اشکانیان و پیدایش کلمه پهلوان باید گفت : شرح فتوحات این قوم آریایى و حکومت پانصد ساله آنها پر از دلاورى ها و کوششهاى این مردم است . کلمه پهلوان و پهلوانى ، ریشه پارتى است که هر فرد زورمند را منتسب به پارت یا پرتو و پهلو دانسته اند. اینان مردمى جنگجو و شکارچى بودند.
هنستین ، مورخ یونانى مى نویسد:
 (پارتها جنگ و شکار را دوست داشتند. این قوم از دوران طفولیت تا به هنگام کهولت همیشه با ورزش و تمرینات سخت جنگى و شکار بار آمده بودند.)
منبع :  اینترنت