تحقق رویای سنگنوردی بر روی دیواره زرده سنگر

این پست مربوط به مرداد ماه ۱۳۹۱ از آرشیو وبلاگ کومالیا می باشد
از زمانی که با کوه و کوهنوردی آشنا شدم، همیشه کوههای صخره ای را بیشتر دوست داشتم و تسخیر آنها آرزویم بود.
در واقع شروع کوهنوردیم همیشه توام با عشق و علاقه اما بدون آموزش صحیح بود. شاید بزرگترین دلیلش هم نبودن امکانات فضای آموزشی در زمان نوجوانی و جوانیم بود. 
در شهر کوچک ما فضا جهت رشد بانوان بسیار محدود بود و تنها شانسی که بنده داشتم این بود که هر چهار برادرم کوهنورد بودند و از ابتدای کودکیم عملا با کوه و مفاهیمش آشنا بودم و اکثرا با آنها بصورت خانوادگی کوه می رفتم.
تا اینکه در چند سال اخیر فضای شهر ما هم تغییر کرد و امکاناتی برای بانوان ایجاد شد که در حد توانم سعی کرد از آنها استفاده کنم اگرچه به ظاهر خیلی دیر شده اما شور و اشتیاقم بر محدویت سنیم غالب شده است. 
یکی از این علایق کودکیم همانا عشق سنگنوردی بود……
مسیر های دیواره زرده سنگر
اولین بار سال ۱۳۸۷ وقتی در برنامه ای که گروه قاجر برای سنگنوردان در دیواره زرده سنگر (واقع در جنوب قروه روستای سنگین آباد) داشت، شرکت کردم تا از نزدیک با صعودهای فنی آشنا شوم زیرا برایم از نزدیک دیدن فعالیت جوانان پرشور، جالب بود.

در ضمن تمرینات سنگنوردان، آقای نعمتی مسئول برنامه گفت می خواهی از این مسیر بالا بروی؟ در جواب گفتم  تا حالا با طناب نرفتیم به نظر شما می توانم؟ ایشان با ااطمینان تمام گفتند: آره برو.

برای اولین بار هارنس یکی از سنگنوردان را پوشیدم و مسیر چکاوک را تا کارگاه اول به سختی رفتم و موقع پایین آمدن نیز دستم لابلای طناب گیر کرد و زخمی شد.

مسیر چکاوک اولین تمرین سنگنوردی آذرماه ۱۳۸۷

اما همین که توانستم این مسیر کوتاه را هرچند با زحمت بالا بروم، بزرگترین انگیزه برای فعالیتهای بعدی شد. احساس می کردم روزبروز علاقه ام به سنگ و دست و پنجه نرم کردن با آن، چند برابر می شود.

وقتی دست زخمیم را به بردارم(طیب) نشان دادم، ایشان با خونسردی خاصی گفتند: اشکال نداره از این به بعد بیشتر زخم می شود، بدون اینکه  اظهار کنند برای تو دیر شده یا وقتش گذشته و همین آرامش او اطمینانم را بیشتر نمود.

مسیر شکاف دی ماه ۱۳۸۷

از آن تاریخ به بعد سعی می کردم در برنامه های سنگنوردی شرکت کنم و تلاش نماییم تا فنون آن را در حد آرزوهای ناکامم انجام دهم هربار که مسیر سخت تر می شد عطش و اشتیاق بیشتری در خود احساس می کردم.

مسیر چکاوک خردادماه  1388

بیشتر مسیرهایی گشایش شده ( توسط سنگنوردان گروه قاجر) در زرده سنگر را در حد توانم امتحان نمودم ( مسیر چکاوک- مخابرات ۲- شکاف- قسمتی از مسیر جواد- قاجر) و بعد از آن روی دیواره کولاوا(کومالیا) تمرین کردم (مسیرهای کولاوا را در پستی جداگانه خواهم نوشت)

مسیر قاجر تمرین یومار تیرماه ۱۳۸۸

 هم اینک روزبروز اشتیاقم برای یادگیری اصول سنگنوردی بیشتر می شود و هر وقت تمرین می کنم، بعد از آن احساس آرامش خاصی دارم که غیرقابل توصیف است.

اگرچه گاهی حسرت می خورم که چرا برایم موقعیتی نبود تا زودتر سنگنوردی را یاد بگیرم اما باز شاکرم که فرصتی پیش آمده تا همین اندازه هم مرهمی برای روح تشنه ام باشد.

    

قسمتی از مسیر جواد مهر ماه ۱۳۸۸

مسیر چکاوک شهریور ۱۳۹۰

هفته گذشته (۶مرداد) هم  به زرده سنگر رفتم و به یاد اولین صعود دوباره مسیر چکاوک را صعود کردم که برایم بسیار خاطره انگیز است اما این بار به قول معروف چشم بسته رفتم.

مسیر چکاوک مرداد ماه ۱۳۹۱

معرفی مختصر زرده سنگر

زرده سنگرصخره ای به ارتفاع ۶۰ متر می باشد که مشرف  به روستای سرقل و همچنین روبروی آبشار های دوگانه سنگین آباد است. مسیرهای دست یابی به آن از طرف روستای سنگین آباد و روستای سرقل می باشد. البته از قروه نزدیکترین راه به آن همان جاده آسفالت روستای سنگین آباد است. در پایین دیواره چشمه آبی وجود دارد که حدود ده دقیقه طول می کشد تا به آنجا بتوان رسید. از پای دیواره تا کنار آبشار حدود بیست دقیقه پیاده روی دارد. این دیواره جنوبی بوده به همین علت بهترین فصل فعالیت بر روی آن فصل بهار وپاییز است. بر روی این دیواره ۹ مسیر وجود دارد که توسط اعضای گروه قاجر گشایش شده. زرده در زبان کردی به معنی سنگ و صخره است. بر روی این صخره یک سنگر بسیار قوی با دیوارهای سنگی وجود دارد که به دو طرف شرق و غرب مشرف می شود.   

 قله زرده سنگر همراه مهدی مهرماه  1388