صعود به قله بینالود

همانگونه که در پست قبلی اشاره کردم بعد از مراسم اختتامیه یازدهمین صعود قلم، ما به خوابگاه آمدیم و پس از صرف شام و آمادگی همنوردان و آمدن آقای پیری و همسرشان تیم ۱۰ نفره ماساعت ۲۳ با یک دستگاه ون عازم نیشابور شد.
ساعت حدود ۳ صبح روز شنبه ۱۹ تیر به روستاهای صومعه و عیش آباد که در دو طرف رودخانه میرآباد قرار دارد، رسیدیم. این دو روستا به فاصله ۱۵ کیلومتری از شمال نیشابور قرار دارد. از نیشابور به مدت ۲۰ دقیقه می توان به این روستاها رسید.
پس از رسیدن به این روستاها در امتداد راهی که به رودخانه می رسد حرکت کردیم. جاده به جهت آمدن سیل مسدود شده بود.ساعت ۴ به آخرین جای که ماشین می توانست برود، رسیدیم.

حدود یکساعت و نیم خوابیده سپس ساعت ۵:۳۰ بیدار شده و با آماده نمودن کوله حمله پس از نیم ساعت در خلاف مسیر رودخانه ادامه مسیر دادیم.
ساعت ۷:۴۰ به منطقه ای به نام کمر کندول رسیده(خاک های این منطقه از نوع کنگلومرا است و مسیرهایی با درجه سختی۹/۵ دارد) پس از ۵ دقیقه ادامه مسیر به دوراهی کتل رسیدیم. این دوراهی از سمت چپ رودخانه جدا شده است. تا این دوراهی را می توان جهت تسریع برنامه و ذخیره انرژی با نیسان پیمود. اما به جهت آمدن سیل و تخریب جاده، تا آنجا پیاده رفتیم.
در دوراهی کمی نرمش کرده  و مقداری تنقلات خورده و از مسیر کتل به راه خود ادامه دادیم.
بعد از حدود یک ساعت پیاده روی در مسیر کتل که همچون ماری بر روی کوه قرار گرفته روی یال رسیده که از این نقطه پناهگاه دو شهید دیده می شد.
مسیر واقعا طبیعت زیبایی داشت. انواع گون ها و درختچه های زرشک و…

نمونه ای از گون های منطقه

 در هوایی صاف و مطبوع بعد از طی مسیری پر افت و خیز به چشمه نهه رسیده و در کنار چشمه صبحانه ای را که آقای صلاحی و همسرشان آورده بودند، صرف نمودیم.
آقای پیری با انگورهای خوشمزه خلیل آباد و الوهای محلی باغ خودشان در تمام طول مسیر از ما پذیرایی می کرد.

همراه خانم نریمانی

با ادامه مسیر به زرشک زار رسیده و پس از آمدن روی یال منتهی به پناهگاه ، ساعت ۱۱ به پناهگاه دو شهید رسیدیم.

این پناهگاه با ارتفاع ۲۴۴۵ متر و گنجایش ۳۰ نفر در مسیر قله بینالود و در دامنه کوه زرگران قرار گرفته و در سال ۱۳۷۰ ساخته شده است.
پس از استراحت و خوردن کمی تنقلات ساعت ۱۲:۳۰ از مسیر یال دو کوهی به سمت قله حرکت کردیم.

 این یال در جهت شمال غربی پناهگاه دو شهید قرار دارد و با شیب ملایم خود این فرصت را به صعود کننده می دهد تا آهسته و پیوسته خود را به قله برساند.معمولا کوهنوردان از این یال برای صعود های زمستانی استفاده می کنند. به علت این که در مسیر این یال می توانند از خطر سقوط بهمن در امان باشند.

در طول مسیر به منطقه چشمه طلا رسیده و آنجا با چند تن از عشایر آشنا شدیم.

زنان زحمت کش عشایر با زحمت تمام مشغول کار بودند. دستگاهی داشتند که با آن کشک و کره می گرفتند ما هم با این دستگاه ها عکس گرفتیم.

پس از برداشتن آب به راه خود ادامه داده تا اینکه ساعت ۱۶ بر فراز قله ۳۲۱۱ متری بینالود ایستادیم.
آنجا با بنرهای زنده یادان سامان نعمتی و شیلا صالحی و همچنین بنر یازدهمین صعود قلم و پرچم ایران عزیز، گروه کوهنوردی قاجر چندین عکس گرفتیم.

آقای پاکدل از هنرمندان گروه موسیقی خلیل آباد که از سازندگان ساز های موسیقی می باشد، چوبی را که خودش تراشیده بود، توسط آقای ادیبان روی قله به بنده تقدیم کرد که واقعا سورپرایز شدم.

پس از حدود نیم ساعت روی قله و صرف تنقلات و میوه های آقای پیری راهی پناهگاه شدیم.

این عکس هم به یاد صعودهای قلم قبلی

ساعت ۱۸:۱۵ به پناهگاه رسیده و با غذای محلی(کشک کو) که آقای رحمانی و همسر مهربانشان زحمت کشیده بودند، حسابی رفع خستگی کردیم.
ساعت ۱۹ به سمت پایین حرکت کرده و با توجه به تاریکی هوا از شیب کتل با دقت عبور نموده و ساعت ۲۲:۱۵ به جایی که ماشین بود، رسیدیم.

عکس پایانی

پس از آماده کردن وسایل به سمت نیشابور حرکت کردیم.
با همه اصرار محبت آمیزی که جناب صلاحی و همسرشان و سایر همنوردان برای رفتن ما به خلیل آباد داشتند، اما خواهش کردیم که فقط تا ایستگاه راه آهن ما را برسانند.
بدین ترتیب ساعت ۱ نیمه شب یکشنبه همراه همنورد خوبم خانم نریمانی به ایستگاه راه آهن نیشابور آمده و با همنوردان خونگرم و مهمان نواز خلیل آبادی خداحافظی کرده و منتظر قطار شدیم.
باتوجه به اینکه بلیط نداشتیم، قطار اول جا نداشت اما ساعت ۱:۳۰با قطار دومی که مقصدش کرج بود، راهی تهران شدیم. اگرچه مسئول این قطار هم گفت جا نداریم فقط می توانید در رستوران باشید. ما هم قبول کردیم.
پس از حدود نیم ساعت در رستوران قطار، مسئولش دو جا در واگن ۱ برایمان پیدا کرد و پس از گذراندن یک صعود سنگین شب بسیار آرامی را در قطار گذرانده و واقعا رفع خستگی شد.
جا دارد از همنوردان خوبم جناب صلاحی و همسرشان، جناب پیری و همسرشان، جناب رحمانی و همسرشان و جوان شایسته جناب ادیبان که در طول برنامه یار و یاور ما بودند نهایت تشکر را داشته باشم همچنین خانم نریمانی عزیز که از ابتدای سفر  تا تهران همراهیم کردند.
ساعت ۱۲ ظهر یکشنبه ۲۰ تیر به راه آهن تهران رسیده و همراه خانم نریمانی با مترو به ترمینال غرب آمدم نیمه راه با خانم نریمانی خداحافظی کرده و به ترمینال آمده همانجا بلیط گرفته و ساعت ۱۹ به قروه رسیدم.
این سفر واقعا برایم به یادماندنی و خاطره انگیز شد. به یاری همنوردان و میزبانان یازدهمین صعود قلم توانستم در چندین برنامه متنوع شرکت کنم از جمله:
چند برنامه کوهنوردی سبک و سنگین، دره نوردی، کویرنوردی، استفاده از چشمه های آبگرم، حضور در همایش افتتاحیه و اختتامیه، دیدن جاذبه های گردشگری منطقه مانند برج علی آباد، کوه های رنگین ارسنگ نو، باغ های آنگور، اداره میراث فرهنگی و آشنایی با فرزندان شکوفه های صالح …..

معرفی قله بینالود

کوه بینالود مشهورترین کوه استان خراسان به بلندی ۳٬۲۱۱ متر که در چند کیلومتری شمال شهر نیشابور قرار دارد. این کوه بخشی از رشته‌کوه البرز است و به بام خراسان شهرت دارد.∗ این کوه بین نیشابور و مشهد واقع شده‌است.
با توجه به گرم خشک بودن منطقه دارای بارندگی قابل توجهی است (تقریباً ۵۰۰–۴۰۰ میلیمتر در سال). از دیگر قلل این رشته کوه می‌توان به شیرباد (۳٬۳۵۰ متر)∗، فلسکه (۳٬۱۰۰ متر) و قوچگر (۳٬۰۵۰ متر) زرگران (حدود ۳۱۰۰ متر) نام برد. در بخش شمالی این رشته کوه، رشته کوه فرعی وجود دارد که دارای دره‌های صخره‌ای با ارتفاع ۳۰۰–۲۰۰ متر می‌باشد.رشته‌کوه بینالود، مرز طبیعی شهرستان‌های نیشابور و مشهد به شمار می‌آید و دهستان بینالود در دامنه جنوبی آن واقع است. این رشته‌کوه دارای قله‌های متعدد است.
آبریز‌های جنوبی بینالود، عمدتا به کال شور، و آبریزهای شمالی این کوهستان، به کشف‌رود می‌ریزند.
دلیل آب و هوای خوش و معتدل، منطقه از پوشش گیاهی مناسبی برخوردار است، و گیاهان خودروی زیادی در منطقه وجود دارند، از قبیل: گون، ریواس ، آویشن ، زرشک کوهی، تمشک دم گاو ، زیره کوهی ، گلپر، و موسیر. بدلیل وجود همین تنوع گیاهی، منطقه دارای پوشش جانوری مناسبی نیز هست، و از جمله حیواناتی مانند قوچ، میش، عقاب، پلنگ، گرگ، شغال و روباه را می توان در این ناحیه مشاهده کرد.
بینالود به معنی کوهی است که بین دو دشت قرار گرفته و آنها را از هم جدا کرده که یکی دشت مشهد و دیگری دشت نیشابور است. افراد محلی به آن بینالوت یا بنلی نیز می‌گویند.
مسیرهای صعود:
جبهه جنوبی
مسیر دو کوهی: این یال در جهت شمال غربی پناهگاه دو شهید قرار دارد. این یال با شیب ملایم خود این فرصت را به صعود کننده می دهد تا آهسته و پیوسته خود را به قله برساند.معمولا کوهنوردان از این یال برای صعود های زمستانی استفده می کنند. به علت این که در مسیر این یال از خطر سقوط بهمن در امان باشند. از این مسیر میتوان ۵/۳ ساعته به قله دست پیدا کرد.در طول مسیر چند چشمه وجود دارد که می توان آب مورد نیاز را از ان تامین کرد
یال گرده: این مسیر سریعترین راه دستیابی به قله است.این یال دقیقا به روی قله منتهی و موجب می شود که صعود کننده در فاصله کمتری از مسیر های دیگر به قله برسد و به همین خاطر بیشتر کوهنوردان از این مسیر برای صعود های سرعتی استفاده می کنند.
گرده در بین یال دوکوهی و سوزنی ها قرار گرفته است و در سمت شمال پناهگاه دو شهید خودنمایی می کند.در ابتدای شروع این یال چشمه ای دائمی وجود دارد که کوهیاران عزیز قبل از صعود می توانند آب مورد نیاز را در طول این صعود از این چشمه تامین کنند.پس از برداشتن آب بعد از ۵/۲ ساعت به قله می رسیم.
قسمت انتهایی این یال در زمستان محل ریزش بهمن است و کوهنوردان عزیز در هنگام صعود این یال در زمستان باید نهایت احتیاط را بنمایند.
مسیر سوزنی ها: این مسیر یکی از فنی ترین و پر هیجان ترین راههای صعود به قله بینالود است. از پناهگاه دوشهید پس از ۵/۱ ساعت به ابتدای مسیر سوزنی ها می رسیم. در اینجا پناهگاهی به همت کوهنوردان مشهد بنا شده است. پناهگاه مدرس از روی یال دوشهید نیز قابل رویت است و ارتفاع آن ۲۹۰۰ متر می باشد. از پناهگاه مدرس می توان ۳ ساعته از طریق صعود سه سوزنی دشوار به قله رسید.لازم به یادآوری است در این مسیر کوهنوردان باید به فنون کوهنوردی آگاه باشند و چون فرد صعود کننده در طول مسیر باید معابر سنگی را پشت سر بگذارد به همین علت این مسیر از هیجان و جذابیت خاصی برخوردار است و علاقمندان بسیاری را به سوی خود می کشاند
دیواره زرگران
همانطور که قبلا اشاره شد در مجاورت قله بینالود قله های متعددی همچون قله زرگران و دیواره فنی آن قله کلاغان و غیره وجود دارد. دیواره زرگران با ارتفاع صد متر در غرب پناه دو شهید واقع شده است. این دیواره در سال۱۳۷۸ با تلاش اعضای هیئت کوهنوردی نیشابور طی یک برنامه سه روزه بازگشایی شد. کل مسیر رول کوبی شده است و صعود کننده در طول صعود نیازی به حمل ابزار ندارد. درجا سختی مسیر ۵/۱۰a می باشد. صعود کنندگان به قله بینالود می توانندجهت انجام کار فنی و صعود دیواره بلند در این منطقه سری هم به این مسیر زده و از لذت صعود آن برخوردار شوند. همچنین این دیواره در سال ۱۳۷۸ طی یک برنامه دوروزه صعود زمستانی گردید.
جبهه شمالی
برای صعود به قله از این جبهه، کوهنوردان می توانند از شهر مقدس مشهد بعد از گذراندن ۵۲ کیلومتربه پلیس راه چناران برسند. مسیر روستای فریزی از مسیر اصلی جدا شده و پس از طی ۱۸ کیلومتر به آبادی فریزی می رسد. در اینجا تیم پس از دو ونیم ساعت به خانه ابراهیمی که ابتدای مسیر صعود است می رسد. لازم به ذکر است این مسیر می تواند توسط یک دستگاه نیسان طی شود. از خانه ابراهیمی به طرف پناهگاه ایمانی حرکنت می کنیم. پس از پشت سر گذاشتن باغ ها و کمی ارتفاع گرفتن به راه مالرو می رسیم که پس از ۵/۲ ساعت مارا به پناهگاه ایمانی می رساند.
جهت صعود به قله به طرف پناهگاه مدرس و سوزنی اول از جبهه شمالی حرکت کرده و پس از ۵/۳ ساعت به قله میرسی

مسیر ها و زمان صعود به قله بینالود

همانطور که قبلا اشاره شد برای رسیدن به قله می توان از جبهه های مختلف صعود نمود. مسیرهای صعود عبارتند از:
۱-جبهه شمالی: که شامل یال فریزی است و مبدا آن روستای فریزی یکی از آبادی های شهر چناران است
۲-جبهه جنوبی که شامل سه مسیر صعود است.
الف)یال دو کوهی.
ب)یال گرده.
ج)مسیر سوزنی ها.
لازم به ذکر است که در هر کدام از جبهه های مذکور خوشبختانه با تلاش کوهنوردان پناهگاهی ساخته شده است که در امر صعود به صعود کنندگان خیلی کمک می کند
اطلاعاتی پیرامون پناهگاه شهید رضوی
جانپناه شهید رضوی در فاصله حدودا یکساعتی قله شیرباد قرار دارد.جانپناه شهید رضوی مابین رودخانه بزرگ زشک و رودخانه دولت آباد قرار گرفته و بهترین راه رسیدن به آن رودخانه بزرگ زشک است. این جانپناه در سال ۱۳۷۱ توسط هیئت کوهنوردی استان خراسان ساخته شد.شکل این پناهگاه و اندازه آن با
جانپناه شهید ایمانی بینالود فرقی ندارد.ابعاد این پناهگاه در حدود ۳*۵ و در دو طبقه و به شکل خیمه ای طراحی شد.دو طبقه آن حدود ۱۵ نفر ظرفیت دارد.
محل برداشت آب و چشمه این پناهگاه در ۳۰۰ متری جنوب شرقی پناه گاه واقع است.