صعود خاطره انگیز آلمابلاغ(همدان)

این پست مربوط به بهمن ماه ۱۳۹۱ از آرشیو وبلاگ کومالیا می باشد

هروقت از قروه به طرف همدان می رفتم، چشم انداز کوه آلمابلاغ که آخرین کوه از ارتفاعات الوند به سمت قروه می باشد، چشمانم را خیره می کرد و محو عظمت و ابهتش می شدم 

تا اینکه آذر ماه ۱۳۸۸ از طرف گروه کوهنوردی قاجر برنامه ای برای صعود آن گذاشتند , که مشتاقانه به دیدار آن شتافتم.

 دورنمای قله آلمابلاغ

 

روز پنجشنبه ۱۸ آذر ماه  ساعت ۱۳ قروه را با یک دستگاه مینی بوس دربستی به سمت روستای باباعلی(از توابع همه کسی همدان) ترک کرده و پس از یک ساعت به روستا رسیدیم طاهره نوریان که از همنوردان اسدآبادیم  هستند، همراه پدر و برادرشان در روستا به ما ملحق شدند( با طاهره در کوه دالاخانی آشنا شدم و با پدرشان هم صعودی به سبلان داشتم) 

 روستای بابا علی

از روستا گذشتیم و به  محلی به نام بهادر بیگ رسیده و همانجا به جهت داشتن آب  کمپ را برقرار کردیم

مسیر بهادر بیگ

زمین پوشیده از برف بود ابتدا با بیلچه ها برفها را صاف کردند، سپس همه با کمک هم سه  چادر رابرپا نمودیم 

محل کمپ

هوا کم کم سرد تر می شد. با استفاده از چوبهای خشک شده آتشی روشن نمودیم تا گرما بخش وجودمان باشد

همراه بردارم (طیب) و همنورد خوبم بهنام 

آقای نوریان و پسرشان(حسین) مشغول جمع کردن هیزم هستند

از راست به چپ: حامد – برادرم طیب- خودم – رحمان 

.پس از تاریک شدن هوا همگی داخل یکی از چادرها که نسبتا بزرگتر بود، رفتیم تا  شام را کنار یکدیگر صرف نماییم

یازده نفر داخل یک چادر

شب بسیار خاطره انگیزی داشتیم همه راجع به اینکه چگونه کوهنوردی را انتخاب نمودند، صحبت کردند و خاطراتی را بیان نمودند

برادرم طیب پدر کوهنوردی قروه

برادرم خاطره کوهنورد شدندش را تعریف کرد و اینکه چگونه کروه قاجر را بنا نهاده و مطالبی را در اینخصوص بیان نمود که بسیار جالب و شنیدنی بود.

صبح جمعه ۱۹ آذر ساعت ۶:۳۰ بیدار شدیم و پس از خوردن صبحانه ای مختصر  یک ساعت بعد در هوایی آفتابی راهی دیدار با آلمابلاغ شدیم

 

مسیر آلما بلاغ

 ابتدای مسیر برف کمی داشت اما هر چقدر جلوتر می رفتیم برفها عمیق تر می شد طیب برف کوبی می کردو بقیه پشت سر او حرکت می کردند.عمق برف به حدی بود که بعضی جاها تا کمر در آن فرو می رفتیم  .مسیر شیب های تندی  داشت. وجود برفهای عمیق و صخره های یخ زده  سبب شده بود تا حرکت به کندی انجام گیرد. 

همراه همنورد خوبم طاهره در پای قله

تا اینکه در هوایی صاف و آفتابی  ساعت ۱۲:۳۰ به زیر قله رسیدیم . آنجا به یاد همنورد عزیزمان زنده یاد ( سامان نعمتی) که تیر ماه سال ۱۳۸۷ در نانگاپاربات جاودانه شده بود، یک دقیقه سکوت کرده و پس از گرفتن چند عکس به سمت پایین حرکت کردیم.

 


دورنمای زیبای ارتفاعات الوند از پس ابرها 

ساعت ۱۴:۳۰ به محل کمپ رسیده و ناهار را همانجا صرف نمودیم.

 صرف نهار 

سپس کلیه وسایل وچادرهارا جمع کرده و آماده حرکت شدیم.

ساعت ۱۶ به سمت روستای بابا علی  به راه افتادیم . با خانواده خوب آقای نوریان خداحافظی کرده آنها راهی اسد آباد شدند ما هم  منتظر مینی بوس شدیم. 

طبق قراری که با راننده مینی بوس داشتیم، آنجا آمد و همگی  ساعت ۱۹ در نهایت سلامت به قروه رسیدیم 

اعضاءشرکت کننده در برنامه:

آقایان:طیب صالحی-حامد کریمی- رحمان مرادیانی- بهنام اقدامیان- عیسی نوریان(از اسدآباد)- حسین نوریان(از اسدآباد)

بانوان: صدیقه نوربخش – مهشید الماسی- طاهره نوریان(از اسدآباد)- لیلا صالحی 

معرفی مختصر آلمابلاغ 

آلمابلاغ به ارتفاع ۲۹۹۷ متر در پایان خط الراس الوند واقع شده است. قبل از آلمابلاغ قله صخره ای دیگری به نام «چبقلی» به ارتفاع ۲۹۴۶ متر قرار دارد که جبهه جنوبی آن دیواره ای است و ارتفاع آن حدود ۱۵۰ متر می باشد از این قله تا قله آلمابلاغ یک ساعت راه است.

قله آلمابلاغ صخره ای است از روی قله دشتهای گسترده اطراف قله قابل مشاهده است. دشت بهار در یک سو ودشت قروه در سوی دیگر آن قرار دارد.

در سمت شمال آلمابلاغ در دور دست قله «سوباشی» و «چنگ الماس» دیده می شود و در فاصله نزدیک قلل «بگر» و «پریشان»و «نقره چال» را می توان دید.

آلمابلاغ کلمه ترکی است وبه معنای چشمه سیب می باشد. آبهای منطقه آلمابلاغ سبک و گوارا بوده واغلب فاقد مواد زاید است. معدن سنگ باباعلی و چنار عباس خان در اطراف این قله قرار دارد.

آلمابلاغ در فصل بهار بسیار زیباست. منطقه بکری دارد که کمتر مورد توجه کوهنوردان قرار می گیرد. شکارچیان منطقه را بهتر می شناسند. این ناحیه از گیاهان وجانوران ویژه ای برخوردار است که در دیگر مناطق این کوهستان دیده نمی شود. گراز تنها در این منطقه وجود دارد. لاله ساق کوتاه ودرشتی در اطراف قله می روید که اهالی به آن «گل حسینی» می گویند.  بهار بهترین  فصل صعود است و تابستان گرم و خشکی دارد

مسیرهای صعود:

نزدیکترین روستا به قله، روستای «اختاچی» است که صعود به قله از این روستا سریعتر می باشد. بهترین مسیر صعود حرکت از روستای« باباعلی» است که دو ساعت راه بوده و مسیر برگشت از ده «تاج آباد» است که ۵/۲  ساعت راه می باشد.