پیمایش جنگل قلعه ماران و صعود به قله قلعه ماران

گزارش جا مانده از شش ماهه اول…

۱۳ خرداد ماه همراه ۴۶ تن از اعضای باشگاه قاجر جهت قله . جنگل قلعه ماران به استان گلستان رفتیم.

گزارش تصویری برنامه در ادامه مطلب..

قله

همراه مهدی و مشتاق در جنگل


شب یکشنبه۱۳ خرداد ساعت ۲۲:۳۰ با یک دستگاه اتوبوس از قروه حرکت کردیم.
پس از عبور از شهر همدان در پلیس راه ساوه- تهران ساعت۲:۳۰ نیمه شب اتوبوس خراب شد با تلاش راننده گان وتماس سرپرست ماشین دیگری قرار شد بیاید.
ساعت۶:۳۰ دقیقه اتوبوس رسید و پس از جابجایی مسافران و وسایل بعد از یک ربع به راه افتادیم.
ساعت ۸ صبح به سه راهی افسریه رسیدند و تعدادی از همنوردان که قرار بود از تهران بیایند،آنجا سوار شدند.
بجهت تعطیلی و ترافیک شدید جاده شمال قرار شد از مسیر سمنان به استان گلستان بروبم.
پس از عبور از شهرهای تهران-پاکدشت- ایوانکی- گرمسار- سرخه-سمنان- دامغان-شاهرود-بسطام گرنه پرپیچ و خم خوش ییلاق ساعت ۱۷ به آزاد شهر رسیدیم.

صرف صبحانه در ایوانکی

صرف ناهار در بسطام

طبق هماهنگی قبلی با همنوردان باشگاه البرز گنبد، آقایان: علی شاه محمدی و مسلم یازرلوبه استقبالمان آمده با هم راهی رامیان شدیم.
پس از عبور از رامیان و روستای باقرآباد کنار حلال احمر از اتوبوس پیاده شده و طبق هماهنگی آقای شاه محمدی با ۳ نیسان آنجا حاضر بودند که کلیه اعضا را سوار نمودند .

هلال احمر باقر آباد

پس از عبور از روستای پاقلعه تا آخرین نقطه ای که نیسان می رفت رفته آنجا پیاده شدیم و با کوله ها تا پیش پناهگاه جامه شوران رفتیم و همانجا کمپ ها را برقرار نمودیم.

مسیر پاقلعه

محل کمپ

پناهگاه جامه شوران

۱۴ خرداد
۱۴ تن از اعضا به همراه دو تن از راهنمایان محلی (شاه محمدی و یازرلو) صبح ساعت ۵:۵۰ بسمت قله حرکت کردیم.

تیم قله

همراه برادرم فردین

آماده رفتن به قله

درابتدای مسیر چشمه آب بسیار گوارایی وجود دارد.
پس از پر کردن بطری های آب براه افتادیم.

بیشتر مسیر شیب تندی داشت پس از حدود دو ساعت به دوراهی مسیر پا قلعه- جامه شوران رسیدیم که این قسمت را شاه نشین می گفتند.

دوراهی شاه نشین

پس از استراحت کوتاهی براه افتاده از این قسمت کمی از تندی شیب کاسته شد.
در طول مسیرحدود ۱۰ دقیقه دست بسنگ شدیم.

ساعت ۹ صبح به بالای دیواره که به آن کاسه قلعه می گفتند رسیده به اظهار راهنمایان محلی کلیه کوهنوردان این قسمت را قله می دانند.

در آنجا چشمه آب گوارایی وجود داشت که واقعا سبب رفع خستگی می شد.
پس از استراحت کوتاهی و گرفتن چند عکس یادگاری بسمت پایین حرکت کردیم.

همراه جناب شاه محمدی همنورد ارجمند

همراه برادرم طیب و همسرشان

وقتی به دوراهی شاه نشین رسیدیم، به پیشنهاد راهنمای محلی، از مسیر پاکوب پا قلعه برگشتیم.
وقتی به پا قلعه رسیدیم با هماهنگی آقای شاه محمدی یک نیسان دنبالمان به محل کمپ رفتیم.
پس از حدود یک ربع به محل پارک نیسانها رسیدیم.
همنوردانی که در محل کمپ مانده بودند، کوله ها را پیش نیسانها آورده بودند.
در این قسمت اعضا به دو گروه تقسیم شدند تعدادی با سرپرستی آقای احمد کولف یکی دیگر از اعضای باشگاه البرز گنبد با نیسانها به سمت چشمه گل رامیان رفتند.
بقیه اعضا از مسیر جنگل آمدیم .

آقایان: شاهمحمدی و کولف از همنوردان و راهنمایان محلی

پس از پیمایش حدود ۴ ساعت به روستای باقر آباد رسیدند.

صرف ناهار در دل جنگل

یکی از نیسانها دنبالمان آمد و ما را به چشمه گل رامیان کنار بقیه اعضا برد.

اتوبوس هم با هماهنگی سرپرست به چشمه گل رامیان آمد و همگی سوار اتوبوس شده و پس از خداحافظی با همنوردان گنبد راهی بندر ترکمن شدیم. طبق قرار می خواستیم شب را در کنار بندر باشیم ام پس از عبور از رامیان بسمت گرگان گرد و خاک و بارش باران شروع شد البته پس از ساعتی قطع شد.
ساعت ۲۱ شب به بندر ترکمن رسیدیم اما آب ابتدایی آن خشک شده و اثری از آب نبود.
حدود یک ساعت از بازار آن دیدن کردیم سپس با توجه به شرایط آب و هوایی ترجیح دادیم شبانه برگردیم.

ساعت۲۲:۳۰ همگی سوار اتوبوس شده و پس از عبور از شهرهای گرگان- قایم شهر- نکا در ساری شام را خوردیم و از مسیر سوادکوه-فیروزکوه-تهران-ساوه-آمده نزدیک همدان صبحانه را خوردیم.

صرف صبحانه

ساعت ۱۳:۱۵ روز چهارشنبه ۱۶ خرداد همگی در نهایت سلامت به قروه رسیدیم.

پی نوشت:
از زحمات و محبت خالصانه آقایان: علی شاه محمدی، احمد کولف، مسلم یازرلو، عباس سمیعی و جواد رمضانی نهایت تشکر را داریم که با صبوری و درایت خاطره خوبی را برای همه اعضای رقم زدند..

معرفی قلعه ماران…
قلعه ماران یا قلعه موران یا دژتاکی قله‌ای مخروطی به ارتفاع ۲۴۳۰ متر است که در جنوب غرب شهرستان رامیان واقع شده‌است از امتداد رشته کوه های البرز شرقی بوده و قله ای نیمه جنگلی است که سر چشمه رودهای جادره – خاک پیرزن – قره چای – پشمکی می باشد از فراز آن قله های شاهوار – کهکشان – النگ دیده میشود .در بالای این قله زمینی مسطح به مساحت ۳ کیلومتر مربع قرار دارد به این پهنه ی وسیع به اصطلاح (کاسه) می گویند که در طول تاریخ پایتخت و مرکز برخی حکومت‌ها بوده‌است که از مهمترین آن‌ها می‌توان به پایتخت ییلاقی سلسله اشکانیان اشاره کرد در حال حاضر دو کلبه یا آرام گوسفندان که به دست چوپانان از درختان جنگلی ساخته شده، در آن واقع است .
قلعه ماران قله ایی است با دیوارهای صخره ایی کم نظیر و شاید هم بی نظیر پر از چشم انداز و مناظری که هر بیننده ایی را مدحوش خود می کند دور تا دور آنرا دیوارهای صخره ایی فرا گرفته است و فقط از ضلع شرقی آن می توان به قله صعود کرد برای رفتن به قله کوهنوردان عموما از روستای پا قلعه و یا از روستای خاک پیرزن صعود می کنند که هر کدام جاذبه های خاص خودش را دارد. البته هر کدام از این مسیرها راههای فرعی دیگری هم دارند. از مسیر پا قله حدود ۳-۲ ساعت و از مسیر خاک پیر زن حدود۶-۵ ساعت طول می کشد زمانیکه بالای قله می رسید با دشت نسبتا وسیعی روبرو می شوید که در فصل تابستان چراگاه گله داران محلی است. خود این دشت جا های دیدنی زیادی دارد که از جمله سنک های شکل گرفته در اثر آب باران ، برف و باد حفره ها و چاهها که غار نوردان را به جلب می کند.پوشش گیاهی منطقه شامل درختان جنگلی از قبیل توسکا, انواع بلوط , ازگیل وحشی ولیک گل های پامچال ، لاله واژگون ، گل شیر سگ ,گیاهی به نام بلندجر ,گل پر…میباشد .پناهگاه قلعه ماران در ضلع شمالی قله ی قلعه ماران واقع شده و برای رسیدن به این پناهگاه از روستای باقرآباد نیز دسترسی وجود دارد.

توضیحات بیشتر :
روستای پاقلعه : در نزدیکی و پای دامنه کوه قلعه ماران واقع شده و ارتفاع روستا از سطح دریا ۱۱۸۰ متر است. زمستان های سرد و تابستان های معتدل دارد و از توابع بخش مرکزی شهرستان رامیان است که با مختصات جغرافیایی ۵۵ درجه و ۷ دقیقه طول شرقی و ۳۶ درجه و ۵۵ دقیقه عرض شمالی، در ۱۰ کیلومتری جنوب غربی شهر رامیان و ۷۰ کیلومتری گرگان قرار دارد . فاصله ی شهرستان گنبد کاووس تا شهرستان رامیان ۲۶ کیلومتر بوده و فاصله ی شهرستان رامیان تا روستای پاقلعه ۷ کیلومتر است. این روستا از شمال شرقی به پل آرام، از جنوب و غرب به ارتفاعات قلعه موران و از شمال غربی به منطقه تفریحی جامه شوران محدود می‏ شود.ارتفاع روستای کوهستانی پاقلعه، از سطح دریا ۱۱۸۰ متر است و تحت تأثیر اقلیم کوهستانی زمستان‏های سرد و تابستان‏های معتدل دارد. میانگین بارندگی سالانه روستا ۴۸۴ میلی‏متر گزارش شده است. مردم روستای پاقلعه به گویش معروف به استرآبادی سخن می‏ گویند

جبهه های صعودبه قله 🙁 سیدکلاته – جامه شوران – قله) (شش آب – پا قلعه – قله) (شش آب – پاقلعه – سر گل-قله) (خان ببین – شیرآباد – پشمکی – قله) (علی آباد – زرین گل – سیاه رودبار – خاک پیرزن – قله ) و صعود از مسیر دیواره (کوه قلعه ماران دیواره های سنگی آهکی حدودأ به ارتفاع ۱۵۰ متر دارای قابلیت صعود فنی برای سنگ نوردان می باشد ) می باشد که مسیر های اول و دوم دسترسی بیشتری دارند خصوصا مسیر سید کلاته – قله دارای پناهگاه کوهنوردی است ارتفاع پناهگاه ۱۰۵۰ متر محل پناهگاه دارای مرتع بوده که قبلا روستایی به نام جامه شوران در ان وجود داشته است .( پناهگاه در ۳۰۰ متر از زمین اهدایی مرحوم مشهدی نور حسن رجنی از دامداران منطقه که در زمان حیات همیشه گرما بخش دل کوهنوردان و پذیرای آنان در کلبه ( آرام ) محقر خود بوده است به همت کوهنوردان به مساحت ۷۰ متر برای استفاده ی عموم و یاد بود آن مرحوم ساخته شده است )

وجه تسمیه قلعه ماران
رامیان با تاریخی کهن سرزمینی محصور در میان کوههای البرز شرقی با چشمه ساران ، آبشارها و جویبارهای متعدد و دارای جنگل ها و چشم اندازهای زیبای طبیعی است. این سرزمین در طول تاریخ توجه بسیاری از امرای فارس ، ترک ، مغول و عرب را به خود جلب کرده است .
در مورد وجه تسمیه رامیان نظرات مختلفی وجود دارد . بنا به نظر گروهی در هزاره ی اول و دوم قبل از میلاد اقوامی در دو/۲ کیلومتری رامیان به نام کهنه رامیان زندگی می کرده اند . این اقوام « آرامیان » نامیده می شدند که مردمانی سامی نژاد از اهالی بابل واقع در بین النهرین بوده اند.در تاریخ مشیرالدوله مهاجرت این قوم را از نواحی شمالی دانسته اند که به مرور حرف « آ » از کلمه آرامیان حذف و به رامیان تبدیل شده است .
گروهی نیز عقیده دارند با توجه به اینکه رامیان در مسیر جاده ابریشم قرار داشته و جاده ای کاروانی از میان این سرزمین از ایالت هیرکانیا یا اوره کانیه (جرجان) به طرف قومس ( شاهرود ) می رفته آن را « راهمیان » یا « راه میانه » گفته اند . جاده رامیان به علت اینکه مقداری از آن کالسکه رو بوده و سهل العبورترین جاده هیرکانیا محسوب می شده است و نسبت به جاده کاروانی کرتوی کتول که به خاطر پیچ های متعدد و دوری « راه کرانه » نامیده می شد از موقعیت ویژه ای برخوردار بود. امروزه قسمتی از جاده کاروانی چند هزار ساله رامیان در دامنه های شمال شرقی ( دروازه جرجان ) و (شمال غربی دروازه استر آباد ) باقی مانده است .
رامیان در زمان اسکندر به نام « رومیان » و در دوره سلوکیان با نام « لابوس » خوانده می شده است . مورخین یونانی و ارمنی قبل از میلاد رامیان را به نام « لابوس » می خوانده اند . کلمه لابوس از لیبوس به معنای موقعیت گرفته شده است و به دلیل اینکه رامیان موقعیت سوق الجیشی و استراتژیکی خاصی داشته لابوس نامیده شده است .
اولین اقوامی که در این منطقه زندگی کرده اند « تپورها » بوده اند که به خاطر قدرت جسمانی و اندام تنومندشان به این نام خوانده می شدند و آنان در سفال سازی سر آمد زمان خود بوده و فلز را نیز می شناخته اند.
امروزه سفال های مربوط به این ادوار در تپه های باستانی رامیان به وفور قابل رؤیت است . بعد از ورود آریاییها به این منطقه و ترکیب با تپورها ، نژاد « آریا مردی » یا « آمردها » به وجود آمد.
در سال ۲۳۰ قبل از میلاد « اردوان » یا اشک سوم موفق شد در محل رامیان فعلی در یک جنگ اعجاب انگیز قدرتمندترین پادشاه سلوکی با سپاهی حدود ۶۰ هزار نفر را به مصالحه بکشاند و اقوام ساکن در رامیان را باید عامل اصلی این ییروزی به حساب آورد . پادشاه سلوکی ، پادشاه اشکانی ( اشک سوم ) را رسما ً به عنوان پادشاه ( پرتره – پارت ) ایران شناخت . در دوره حکومت سلوکیان در ۲۰۰ قبل از میلاد ، تیرداد وارد رامیان شد و مدتی با تپورهای کوهستان جنگید و قلعه ماران رامیان ( دژتاکی ) را به عنوان پایتخت ییلاقی خویش برگزید.
در دوره حکومت ساسانیان گروهی از ترکان به شمال ایران ( استان گلستان کنونی ) حمله کردند . و در نواحی شمال شرقی ( محلی به نام ترک محله ) وارد شدند . در زمان عمر خلیفه دوم و حمله به این نواحی بین این اقوام و مسلمین جنگهایی پدید آمد ، که به شکست سپاهیان اسلام منجر شد . در تاریخ طبری نام آن واقعه بلندجـَر آمده است ( بلندجـَر نام گیاهی است با رشدی حدود ۳۰ تا ۷۰ سانتیمتر که در کوه ها و کوهپایه ها می روید . کوهی نیز هم اکنون با نام بلند جار ( بـَلـَند جـَر ) در غرب رامیان مشرف بر شهر وجود دارد .)
در قبرستان بزرگی که در این ناحیه وجود دارد سنگ قبرهایی از سال ۲۰ و ۱۳۷ هجری موجود می باشد .
در دوره تیموریان ، تیمور و پسرش میرانشاه وارد رامیان شده و در قلعه ماران دو دژ به نامهای تیمور قلعه ( قلعه تیمور گورکانی ) و قلعه میرانشاه که امروز به همین نام خوانده می شوند ساختند و نام « قلعه میران » از این پس مصطلح شد .
در اوایل حکومت صفویه گروهی از ترک های گرایلی به رهبری سلطان یتیم گرایلی وارد رامیان شدند . این گروه قزلباش از حامیان صفویه و جزو قوای شاهسون بودند که در سرکوب ازبکها نقش مهمی ایفا کردند .
در دوره زندیه ، حسینقلی خان قاجار قوانلو وارد رامیان شده و در قلعه سکونت نمود و از طوایف رامیانی جهت بسط حکومت خود استفاده نمود .
طوایف ساکن در رامیان شامل : بای – رجبلو –صادقلو – قوانلو –کاغذ لو– یازرلو( که ترک هستند ) می باشند .
منبع: ویکی پدیا