پیمایش دره تنگی ور و صعود به ارتفاعات عبدالرحمن در شاهو

گزارش جامانده از شش ماهه اول

روز پنج شنبه ۲۷  اردیبهشت همراه ۲۵ تن از همنوردان ساعت ۱۳:۴۵ با یک مینی بوس و دو دستگاه ماشین سواری از دفتر هیئت کوهنوردی از قروه بسمت روستای تنگی ور حرکت کردبم.

گزراش برنامه….

محل دفتر هیئت کوهنوردی

از شهرهای دهگان- موچش- کامیاران عبور کرده و پس از ۴۵ کیلومتر بسمت چپ که روستای تنگی ور قرار دارد، وارد شدیم.

حدود ۳ کیلومتر جاده خاکی رفته و ساعت ۱۷:۱۵ آنجا رسیدند، ماشین ها را در انتهای روستا و ابتدای مسیر دره تنگی ور گذاشتیم.

انتهای روستا

روستای تنگی ور قبل ار پالنگان می باشد.
برای ورود به این منطقه نامه برای پاسگاه ضروری است.
پس از اجازه پاسگاه و جابجایی وسایل کوله ها را برداشته و ساعت حدود ۱۸ راهی تنگه و دره تنگی ور شدبم.

رودخانه کلا خشک بود و اعضای تیم از کنار آن که پاکوب می باشد، حرکت نمودبم.

دره تنگی ور

همراه پسرم مشتاق

پس از طی مسافتی به تنگه ای زیبا که کلا سنگلاخی بود وارد شدیم.

بعد از حدود نیم ساعت وارد ابتدای جنگل بلوط شده از کنار پاکوب ادامه راه دادیم تا به یک دوراهی رسیده از پاکوب سمت راست رفتیم.

دوراهی

هوا بسیار عالی و مساعد بود البته با توجه به بارندگی های اخیر بعضی قسمتها گلی بود. البته در کل مسیر آب نبود
حدود ساعت ۲۱ به محل کمپ که جزو منطقه گشکی بود، رسیده و همان جا چادرها را برپا نمودیم.

محل کمپ

همراه مهدی

در این قسمت دو جای آب وجود داشت یکی از زیر سنگ جاری بود و دیگری یک محوطه حدود دو در یک متر که حفاری شده بود و آب آنجا جمع می شد و با سیمان روی آن را پوشانده بودند و دو پله برای پایین رفتن داشت. آبش برای خوردن مناسب بود.


محل آب

همراه عمو پرویز

مشتاق

۲۸ اردیبهشت
همراه ۸  تن از اعضا صبح ساعت ۷ راهی ارتفاعات عبدالرحمان شدیم.

حدود یک و نیم ساعت بالا رفته سپس به مجل کمپ برگشتیم.

ارتفاعات شاهو

همراه برادرم طیب در مسیر شاهو

همراه مشتاق و برادرم در ارتفاعات شاهو

ساعت ۱۰:۳۰ راهی روستا شدیم.

آماده حرکت

بانوان باشگاه

همراه برادرم و همسرشان

انتهای روستا از سمت دره

ساعت ۱۲:۳۰ به محل پارک ماشین رسیده و  ناهار را در کنار امامزاده عکاشه صرف نمودیم.

پس از صرف ناهار و سپری . اجرای یک برنامه خوب راهی قروه شدیم.

معرفی روستای تنگی ور
این روستا در دهستان ژاورود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۲۱۳ نفر (۴۴خانوار) بوده‌است.
سنگ نوشته اورامان که به خط میخی و زبان آشوری باستان نگاشته شده است، پس از ستایش خدایان آشوری مانند آشو، مردوک، نابو، سین، شمش و ایشتار، به شرح پیروزی های خود پرداخته و به نقاط مختلف، شهرها، روستاها و مناطقی که در این حمله و جنگ تصرف و ویران نموده اشاره دارد.
به گزارش کُردتودی، روستای تنگی ور از توابع بخش مرکزی شهرستان کامیاران دارای آثار باستانی خاصی در این منطقه بوده، به گونه ایی که خود به تنهایی توان بیان قدمت و بازخوانی تاریخ را در این بخش از سرزمین ایران را دارا می باشد.
تنگی ور خود روستائی زیبا در میان پوشش های گیاهی و درختان کوهستانی قرار گرفته و مجموعه ایی مسکونی را در کنار دامنه کوهستان شاهو تشکیل می دهد؛ این روستا با نقش برجسته و سنگ نوشته خویش تاریخ را تا دوران اشکانیان تشریح کرده و با بنچاق چندهزار ساله اش، وجود فرهنگ بازرگانی و قراردادنویسی را در این دیار بازگو می نماید.
مسافران نوروزی در کنار سفر به روستاهای دیدنی مسیر کامیاران به مریوان، مانند کاشتر وپالنگان، می توانند این روستای تاریخی را دیده و از اماکن تاریخی آن بازدید نمایند.
نقش برجسته و سنگ نبشته اورامان
اگر حدود ۴۵ کیلومتر در مسیر کامیاران به مریوان رانندگی نمایید، در جنوب غربی روستای یوزیدر و در کوه های زینانه، در حدود ۵۰۰ متری شمال غرب روستای تنگی ور، بر روی صخره‌ای و در بلندترین نقطه بقایای کتیبه و نقش برجسته به خط میخی آشوری در یک طاق‌نما به ارتفاع ۱۲۰ و پهنای ۱۷۰ سانتی با عمق ۳۵ سانتیمتر حجاری و نقش شده است. درون طاقنما و در جهت غرب آن نقش برجسته انسانی مشخص شده به طول نیم متر و عرض ۳۵ سانتی‌متر که احتمالاً تصویر سارگن دوم پادشاه آشوری باشد. نقش شاه دارای کلاهی استوانه‌ شکل و شبیه به باشلاق است به صورت نیم‌رخ که پای راست خود را به جلو و پای چپ به عقب قرار دارد و دست راست خود را به طرف بالا بلند کرده و دست چپ را در مقابل شکم قرار داده است.
کتیبه خط میخی در کادری به ابعاد ۱۲۰×۱۲۰ سانتیمتر که در حدود ۵۰ سطر نوشته دارد. سنگ نوشته اورامان که به خط میخی و زبان آشوری باستان نگاشته شده است، پس از ستایش خدایان آشوری مانند خدای آشو، مردوک، نابو، سین، شمش و ایشتار به شرح پیروزی های خود پرداخته و به نقاط مختلف، شهرها، روستاها و مناطقی که در این حمله و جنگ تصرف و ویران نموده اشاره دارد.
تاریخ کتیبه احتمالاً مربوط به اواخر هزاره دوم و اوایل هزاره اول پیش از میلاد است.
بنچاق اورامان
در روایت های تاریخی این چنین آمده که در اوایل قرن معاصر در سال ۱۳۰۵ هجری شمسی حسین نامی از مریدان شیخ‌علا‌الدین نقشبندی در غاری در دره تنگی ور خمره ای پیدا می‌نماید که در آن پر از دانه ارزن بود و در میان آن نوشته‌ای به خط پهلوی اشکانی بر پوست آهو به دست آمده است که به بنچاق اورامان مشهور گشته است؛ این بنچاق قرار دادی میان دو نفر مبنی بر خرید و فروش تاکستانی به ۴۵ درهم و شاهدان معامله نیز نام خود را در آن نوشته‌اند. این بنچاق مربوط به ۱۲۰ پیش از میلاد مسیح است.
در سطرهایی از این بنچاق این گونه نوشته شده:
سال سه ست ماه اروتات فروخش تپس پک
پورتیرین زراستک چه ابیر اشکان نم (زات)
اخریتار اویل پور هربشن
اسمکان از خریت اویل هیچ پتسیک هرودرهم ۴۵
که ترجمه این متن عبارت است از:
سال سیصد ماه خرداد فروشنده تپس پک
پورتیوین زراستان اسمک که ابیر اشکان نیم آن دارد.
و خریدار اوایل پوربشین
اسمکان زرستان (را خرید اویل از پتسیک) همه را به ۴۵ درهم
گفتنی است این بنچاق در موزه برلین نگهداری می شود.
منبع:شاهوخبر