گزارش برنامه صعود به قله آزاد کوه

خرداد امسال (۱۳۹۴) باز هم فرصتی پیش آمد تا همراه تعدادی از همنوردان گروه قاجر به قله ۴۳۹۰ متری آزاد کوه از قلل البرز مرکزی صعود کنم البته این دومین باری بود که به این قله صعود می کردم اولین بار سال ۱۳۹۰ بود
گزارش برنامه در ادامه مطلب… 
  سه شنبه ۱۲ خرداد
همراه ۲۲ نفر از اعضای هیئت و گروه کوهنوردی قاجر ساعت ۱۴ روز سه شنبه ۱۲ خرداد با یک دستگاه ون و یک وانت کاپرا  از قروه به جهت صعود به قله آزاد کوه به سمت جاده چالوس حرکت کردیم. 
بعد از عبور از شهرهای همدان، آوج، آبیک، تاکستان، قزوین و کرج به طرف جاده چالوس رفتند. جاده چالوس به جهت  ترافیک سگین، یکطرفه شده بود.
بعد از تونل کندوان  وقتی به سه راهی پل زنگوله رسیدیم ، از جاده اصلی چالوس تفییر مسیر داده و از جاده یوش-بلده به راه خود ادامه داده از روستاهای دونا- نسن- پیل نور- گذشته  وزمانی که به روستای میناک رسیدیم ، به سمت راست تغییر مسیر داده و پس از طی کردن ۵ کیلومتر و عبور از روستای «کلاک پایین» ساعت ۱:۳۰ نیمه شب به آخرین روستا (کلاک بالا) از توابع شهرستان بلده در استان مازندران رسیدیم (کل مسیر تا این قسمت آسفالت می باشد)
در انتهای روستا پارکینگی وجود داشت که همانجا کمپ را برپا و شام را صرف نموده و خوابیدیم.
محل کمپ
محل پارکینگ
۱۳ خرداد
صبح پس از صرف صبحانه و جمع آوری چادرها همگی اعضا ساعت ۹:۱۰ از روستای کلاک بالا و مسیر شمالی در هوایی مناسب به سمت بالا حرکت کردیم. 
  از مزارع زیبا و سر سبز روستا که در سمت راستش رودخانه‏ ها قرار گرفته حرکت کردیم ابتدای مسیر با شیب ملایم شروع می شود اما  رفته رفته شیب مسیر تند می‏ شد و بعد از حدود ۲۰ دقیقه پیاده روی به محل تلاقی دو رودخانه رسیده و از سمت چپ، کنار آبشار حرکت کردیم که عموماً مسیر حرکت کوهنوردان است.
  
با پشت سر گذاشتن چشمه‏ های متعدد و زیبا و رودخانه‏ های کوچک که به رودخانه اصلی می‏ریزد، مجدداً تغییر مسیر به سمت راست رودخانه اصلی داده و  ساعت ۱۱:۵۰ در کنار رودخانه و جای نسبتا مناسبی ناهار را صرف  نموده  و پس از استراحت نسبتا طولانی به راه خود ادامه داده و ساعت ۱۴:۴۰ به محل کمپ که در ارتفاع حدود ۳۱۵۰ متری قرار داشت، رسیده و همانجا چادرها را برپا کردیم  هیچ پناهگاهی در این منطقه وجود ندارد. 
محل کمپ
کم کم از شهرهای مختلف کوه نوردانی می آمدند. نزدیک غروب  باران شروع به بارش نمود و تا پاسی از شب ادامه داشت. اعضای تیم بعد از صرف شام به امید صعودی موفق در داخل چادرها با صدای دلنواز آب که از یخچالها جاری بود، خوابیدند.
همراه برادرم طیب در زیر نم نم باران
۱۴ خرداد
ساعت ۴ سرپرست گروه بیدار باش داد و پس از صرف مختصر صبحانه ای کوله حمله را برداشته، ساعت ۵ در هوایی کاملا بهاری با وزش باد به سمت قله حرکت کردیم.
 ابتدا مسیر پاکوب  و شیب کمی داشت و جریان آب و چشمه های زیبا همچنان ادامه داشت. . کمی که بالاتر، قله زیبای دماوند از میان فضای غبارآلود نمایان بود در ادامه مسیر  از یک یخچال تراورس کرده و به سمت جنوب غربی تغییر مسیر داده و به نزدیکی گردنه چورن رسیدیم. 
دورنمای زیبای قله همیشه سرفراز دماوند البته این عکس را سال ۱۳۹۰ گرفتم امسال زیر پوششی از گرد و غبار بود 
مسیر از این قسمت تا قله شنی  و به صورت زیگزاگی و شیبی تند در حدود ۶۰ درجه داشت. در طول مسیر چند نفر داشتند از قله بر می گشتند.
 اعضای تیم  ما ساعت ۸:۳۵ در هوایی که باد همچنان با شدت می وزید، به قله ۴۳۹۰متری آزاد کوه رسیدند. 
اعضای صعود کننده تیم
کوههای اطراف قله بسیار جذاب بودند و مناظر زیبایی را خلق کرده بودند همنوردان همه به همدیگر تبریک گفته و یاد و خاطره سامان نعمتی (کوهنورد گروه قاجر که در نانگاپاربات جاودانه شد) را گرامی داشتند ( در این صعود مادر زنده یاد سامان حضور داشت)
سال ۱۳۹۰ زنده یاد برادرزاده ام شیلا نیز در این صعود شرکت داشت در همه طول مسیر خاطراتش برایم تداعی می شد بنری هم به یاد او به قله برده بودم.
همراه زنده یاد شیلای عزیزم بر فراز قله سال ۱۳۹۰
جای مهدی هم در این صعود خیلی خالی بود 
همراه مهدی برفراز قله سال ۱۳۹۰ 
 حدود ۳۵ دقیقه روی قله بودیم کم کم از گروه های دیگر به قله می آمدند. گروه  ما پس از گرفتن چند عکس با شور و شوق به سمت پایین حرکت کردند . در مسیر برگشت از قله به همنوردانی از گرگان، ایلام، گیلان، هشتگرد، زنجان، تبربز، کرمانشاه، همدان، کرج، آمل، ساوه، تهران رسیدیم که قصد صعود به قله را داشتند.
یکی از اتفاقات جالب این صعود آنکه همنورد خوبم منیره  از کوهنوردان توانمند گیلان نیز قصد صعود این قله را داشتند از دیدارسان خیلی مسرور شدم.
همراه همنورد منیره عزیزدر مسیر سن اسکی
ساعت ۱۱:۴۵  به محل کمپ رسیده  و پس از جمع آوری وسایل و گرفتن عکس ساعت۱۲:۲۵ به سمت پایین و راهی روستا شدیم.
اعضای شرکت کننده در برنام
در طول مسیر برگشت همنوردانی بودند که قصد صعود داشتند گروه  ما ساعت ۱۴:۴۵ به روستای کلاک بالا رسیده و کوله ها را در ماشینها گذاشته و آماده حرکت شدیم. 
پارکینگ بسیار شلوغ شده بود بسختی ماشین ها بیرون آورده و ساعت ۱۵:۴۵ به سمت جاده چالوس- کرج حرکت کرده و  در پل زنگوله ناهار را صرف نموده و پس از پل زنگوله ترافیک سنگینی بود تا اینکه جاده را یکطرفه کردند و ساعت ۱۱ شب به کرج رسیده سپس به سمت جاده قزوین رفته و شام را در نزدیکی قزوین صرف نمودیم.
 بالاخره ساعت ۷:۱۵ روز ۱۵ خرداد همگی اعضا درنهایت سلامت و اجرای یک برنامه خوب به قروه رسیدیم.
معرفی مختصر آزاد کوه
آزاد کوه قله‏ ای ازسلسله جبال البرز مرکزی به ارتفاع ۴۴۰۳ متر که بوسیله گردنه چورن به ارتفاع ۳۸۴۰ متر بامختصات جعرافیائی شرقی ۵۰۹۰۷ – º ۵۱=E  شمالی” ۱۸ – ۱۶°۳۶۰ = N  و درمجاورآن قله “سرماهو” به ارتفاع ۴۱۵۰ متر به شکل خط‏االرس نعل واری در جهت شرقی و جنوب غربی به قله یخچال و قله کمانکوه و خط‏الرس اصلی متصل است و از طرف جنوب شرقی به قلل کهنو، گون پشته و نرگس‏ها منتهی می‏ شود.
از دیگر نامهای آزاد کوه به شاهزاده گردن‏کج می‏توان اشاره کرد علت آن کج بودن این کوه به سمت شمال می‏ باشد. و بلند ترین کوه در این منطقه می‏ باشد و از لحاظ فنی از کوههای مطرح نزد کوهنوردان است.
آزادکوه پس از خلنو مرتفع ترین قله در البرز مرکزی است. این قله در جناح شمالی خلنو و در نزدیکی کوه های نور قرار دارد. قله سرچشمه اصلی رودخانه هراز است و در امتداد جنوبی رشته کوه وروشت تا کوه گرگ واقع شده است.
صعود به آزاد کوه کار فنی و تکنیکی ندارد و در هنگام صعود در تابستان نیاز به استفاده از وسایل فنی نیست. دو راه برای صعود به آزاد کوه وجود دارد. راه آسان‌تر و کوتاه‌تر از مسیر روستای کلاک بالا و راه سخت‌تر و بلندتر از مسیر روستای نسن است. صعود از راه کلاک بالا بین ۱ تا ۲ روز و صعود از راه نسن ۲ روز طول می‌کشد. هیچ پناهگاهی در هیچ‌یک از راه‌ها وجود ندارد و هر کس که قصد صعود دارد باید با خود چادر حمل کند. صعود به این کوه در زمستان آسان نیست زیرا خطر ریزش بهمن وجود دارد. (ویکی پدیا)
جبهه شمالی این کوه حالت دیواره‏ای و عمودی داشته و کاملاً پرتگاهی است و هیچ‏گونه مسیری برای صعود به این قله از این جبهه وجود ندارد. در قله کوه دو شاخک وجود دارد که بالاترین ارتفاع بر روی شاخک شرقی با ارتفاع ۴۴۰۳ متر توسط گروه کوهنوردی پژوهشکده در سال  1382 ثبت گردیده است روی این شاخک‏ها آثار و ابنیه تاریخی وجود دارد که بر اساس مدارک مربوط به خرابه آتشکده‏های باستانی می‏باشد.
منطقه آزاد کوه یکی از چشمه‏ های اصلی رودخانه هراز است که پس از گذر از مسافتی طولانی از سمت غرب به شرق در منطقه‏ای بنام دوآب بلده یا دو رود به شاخه دیگر هراز می‏پیوندد و پس از گذشتن از آمل به دریای خزر می‏ریزد.
راههای متعددی جهت صعود به این کوه وجود دارد که از میان آنها می توان  به مسیری که از “وارنگرود” آغاز می‏ شود و یا به مسیری که از الیکا و کلاونکا شروع شده و یا مسیر روستای نسن و مسیر ناحیه اشاره نمود. اما بهترین راه دسترسی به قله مسیر شمال شرقی قله است که از روستای کلاک بالا آغاز و پس از دور زدن کوه از جانب جبهه جنوب غربی  صعود به قله آغاز می‏ شود.
معرفی روستای کلاک بالا:
روستای کلاک بالا به ارتفاع ۲۶۵۰ متر، واقع در منطقه البرز مرکزی، کیلومتر ۱۱۰ جاده کرج – چالوس و از توابع شهرستان نور استان مازندران می باشد.

بهترین زمان ورزش چه موقع است؟

 آیا بهترین زمان ورزش وجود دارد؟  دلیل اصلی عدم ورزش منظم اعتقاد به فقدان نتیجه و عدم داشتن وقت است. پس ، از نظر بسیاری از افراد ، بهترین زمان ورزش زمانی است که راحت ترین است و زمانی است که متناسب با برنامه ای شلوغ می باشد.
تحقیق در مورد ورزش و زمان آن در روز در حال افزایش است ، اما هنوز این تحقیقات محدود است و بدون مباحثه نمی باشند. به طور کلی ، در صورتیکه بتوانید زمانی را برای ورزش پیدا کنید که به آن می توانید به طور مرتب پایبند باشید ، احتمال بیشتری وجود دارد که بطور منظم تمرین کنید و نتایج بهتری بگیرید.
ریتم های زمان ورزش کردن را در ادامه مطلب بخوانید…
ریتم های ۲۴ ساعته
چرخه خواب و بیداری انسان چرخه ای روزانه به نام ریتم های ۲۴ ساعته را دنبال می کند. این چرخه است که درجه حرارت بدن ، فشار خون ، هشیاری و سوخت و ساز و دیگر وظایف فیزیولوژی مان را تنظیم می کند. بطور کلی این ریتم ها با روز ۲۴ ساعته مان مطابقت می کند و می تواند بر اساس نشانه های محیطی تنظیم مجدد شود. زمانی که در روز به ورزش می پردازیم یکی از این نشانه هاست. تحقیق انجام شده به وسیله دانشگاه تگزاس شمالی در دنتون دریافت که با وجود اینکه ریتم های ۲۴ ساعته ذاتی هستند می توانیم آنها را براساس رفتارهای مان مجددا تنظیم کنیم. برای مثال، استفاده از ساعت زنگ دار ، برقراری زمان های غذا و حتی زمان ورزش کردن مان همگی نشانه هایی برای کمک به تنظیم مجدد ریتم های مان هستند. آنها دریافتند افرادی که به طور مرتب در صبح ورزش می کنند به بدن شان می آموزند که در آن زمان روز بیشترین آمادگی را برای ورزش داشته باشند. وقتی انجام ورزش را به عصر تغییر دادند ، به همان نسبت احساس قدرت کردند.
توانایی تنظیم ریتم برای ورزشکارانی که برای رقابتی خاص تمرین می کنند مهم می باشد. پیام این است که در همان زمانی از روز ورزش کنید که این رقابت برگزار خواهد شد. تحقیق از این توصیه حمایت می کند. در نتیجه ، اگر تمرین مارتن را در صبح انجام دهید ، می توانید در روز رقابت بهتر عمل کنید.( ماراتن ها معمولا درصبح آغاز می شوند). اما اگر عصر تمرین کنید ، در روز رقابتی که صبح انجام می شود ممکن است احساس کنید ضعیف تر و کندتر هستید.
                                                        تفاوت های فردی
برخی افراد به طور ذاتی صبحی هستند. آنها مشکلی با انجام ورزش با جنب و جوش در صبح ندارند. دیگران نمی توانند اینگونه سریع عمل کنند و این احتمال در آنها بیشتر است که دوست داشته باشند اواخر روز به ورزش بپردازند. اگر چنین ترجیح آشکاری دارید بسیار آسان است که تصمیم بگیرید از چه نوع برنامه ورزشی پیروی کنید. نکته جالب این است که تحقیق نشان می دهد سوای اینکه فکر می کنید چه زمانی بهتر قادر به ورزش هستید ، در واقع تقریبا همه ما در اواخر بعداظهر از لحاظ بدنی قوی تر هستیم و استقامت بیشتری داریم.
                                                        تغییر برنامه
همه نمی توانند هر زمان که دوست داشتند ورزش کنند. کار و تعهدات خانوادگی اغلب در اولویت هستند و منجر می شوند که کمتر ورزش کنیم.اگر دریافتید که تنها وقتی که می توانید ورزش کنید زمانی است که کمترین اشتیاق به انجام آن را دارید ، ناامید نشوید. همانطور که پیشتر خواندیم ، می توانید ریتم ها را تغییر دهید و بدن تان می تواند به زمان جدید ورزش سازگار شود. به هرحال ،  تنظیم مجدد ساعت درونی ممکن است حدود یک ماه طول بکشد.
                                        تحقیقات در مورد بهترین زمان ورزش
اگر چه تحقیق ویژه ای در این مورد انجام شده است ، متاسفانه جواب سوال ” بهترین زمان ورزش کی است؟” بسته به سوال خاصی که می پرسید ، اهداف تمرینی تان ، و تبعیت از ورزش تان متغیر است. در اینجا برخی از تازه ترین یافته های تحقیق ویژه ارائه می شود.
 اواخر بعدازظهر بهترین زمان برای ورزش است. تحقیق نشان می دهد که مناسب ترین زمان برای ورزش موقعی است که درجه حرارت بدن تان در بالاترین حد خود است ، که برای اکثر افراد ساعت ۴ تا ۵ بعدازظهر می باشد ( درجه حرارت بدن درست قبل از بیدار شدن در پایین ترین حد است).
 قدرت در بعدازظهر بیشتر است. دکتر هیل گزارش داد که بازده قدرت در حول و حوش نیم روز ۵% بیشتر است. اجرا غیر هوازی نظیر دو سرعت در اواخر بعدازظهر ۵% بهبود پیدا می کند.
  استقامت در بعداز ظهر بیشتر است. ظرفیت هوازی ( استقامت ) در بعدازظهر ۴% بیشتر است.
 احتمال بروز آسیب ها در بعدازظهر کمتر است. اگر می خواهید از آسیب ها اجتناب کنید ، ورزشی که بعدازظهر انجام می شود بدلایل زیاد بهترین زمان است. در هشیار ترین وضعیت هستیم ؛ درجه حرارت بدن مان در بالاترین حد است به این دلیل عضلات مان گرم و انعطاف پذیر هستند؛ و قدرت عضلانی مان در بالاترین حد است. این سه عامل احتمال آسیب دیدگی را کمتر می کند.
  ورزش کنندگان در صبح منظم تر ورزش می کنند. با وجود اینکه ورزش بعدازظهر ممکن است از نقطه نظر فیزیولوژی مناسب ترین باشد، تحقیق نشان می دهد که احتمال بیشتری هست که ورزش کنندگان در صبح در مقایسه با ورزش کاران اواخر روز به آن پایبند باشند.
  ورزش عصر و خواب . اکثر تحقیقات از این عقیده که ورزش می تواند کیفیت خواب را بهبود بخشد حمایت می کند. اما آیا ورزش دیر هنگام در عصر شما را بیدار نگاه می دارد؟ مطالعات بهبودهایی را در خواب در نتیجه هم ورزش صبح هنگام و هم بعدازظهر نشان داده است ، پس هنوز روشن نیست که ایا ورزش عصر شما را بیدار نگاه می دارد. یک مطالعه حتی نشان داد که ورزش شدید نیم ساعت قبل از زمان خواب تاثیری بر خواب نداشت.
 یک چیز که بر روی آن توافق وجود دارد این است که محرومیت از خواب می تواند مانع اجرا ورزش شود.
                                                      خلاصه کلام
خبر خوب این است که برای انتخاب بهترین زمان ورزش باید بر اساس اهداف شخصی ، برنامه و سبک زندگی تان تصمیم گیری کنید. بطور ایده آل ، زمانی را انتخاب خواهید کرد که می توانید بطور منظم به آن پایبند باشید و آن را بخشی از برنامه روزانه یا هفتگی تان کنید. اگر برای آمادگی جهت رقابتی تمرین می کنید ، کار عاقلانه این است که تمرین تان را جهت مطابقت با زمان آغاز رقابت تغییر دهید ، و همیشه عاقلانه است که قبل از ورزش خودتان را گرم کنید.
منبع : http://sportsmedicine.about.com/od/anatomyandphysiology/a/WhenToExercise.htm مترجم : فریدون شیرمحمدلی
منابع: انجمن پزشکی کوهستان- وبلاگ کوهنوردی،ورزش و سلامتی

صعود به قله «امروله»

 این پست مربوط به تیر ماه ۱۳۹۱ از آرشیو وبلاگ کومالیا می باشد
هر وقت از جاده کرمانشاه می گذشتم، کوه «امروله» که بین کنگاور و صحنه بود، توجه ام را جلب می کرد خصوصا نمایی زمستانی آن که بسیار زیباست.
تا اینکه با یکی از همنوردان که اهل صحنه بود،قرار گذاشتیم، این هفته صعودی به ارتفاعات «امروله» داشته باشیم. ایشان هم به هیئت کوهنوردی صحنه مراجعه نمودند و یکی از پیشکسوتان قدیمی قرار شد به عنوان راهنما با ما باشند. 
گزارش صعود در ادامه مطلب ….

نمایی از کوه امروله

نفرات از راست به چپ: آقای حیدری(راهنما) مهدی- خودم- همنوردم(ژیلا)

قله امروله با مهدی

قله امروله همراه همنوردان صحنه


عصر پنجشنبه ۱ تیر با همسرم به منزل ژیلا همنورد خوبم، رفتیم و شب را منزل آنها ماندیم.

 صبح روز جمعه ۲ تیر  طبق هماهنگی ایشان ساعت ۵:۳۰  همراه آقای حیدری (راهنما) وجوان دیگری به نام عرفان، عازم روستای «بردینه» که در جاده کنگاور واقع شده، رفتیم . ماشین را کنار مدرسه گذاشته و  به سمت ارتفاعات امروله حرکت کردیم.

نمای پشت عکس روستای بردینه

پس از ساعتی از مسیر نسبتا شیبدار به سنگهای صخره ای رسیدیم که شبیه سنگهای بیستون خشن و تیز بودند. حدود یک ساعت دست به سنگ رفتیم تا به محوطه ای به نام «گاچال» که در پای زین کوه واقع شده بود، رسیدیم. بعد از عبور از آن همه صخره های خشن ناگهان با فضای سرسبز و پر گلی روبرو شدیم که حقیقتا روح را نشئه تازه ای می بخشدید و مسیرش هم شیب ملایمی داشت.

در بین راه آقای حیدری با همه محبت و خلوص نیتش، اطلاعاتی را که در باره کوههای منطقه داشتند، برایمان توضیح می دادند. تا اینکه ساعت ۸ به محوطه وسیعی که عشایر آنجا چادر زده بودند، رسیدیم و سر چشمه نشسته و صبحانه را صرف کردیم.

محوطه گاچال

چند تا از کودکان عشایر به طرف ما آمدند و با لبخند و سادگی کودکانه شان برایمان نان محلی کره و دوغ آوردند که واقعا خوشمزه و مزه واقعی را داشت. 

پس از ساعتی استراحت و بر داشتن آب، راهی پناهگاه شدیم. آقای حیدری توضیح دادند که چقدر برای ساختن این پناهگاه که در ارتفاع ۲۸۵۰ متری واقع شده، زحمت کشیدند اما در اثر زلزله و بی توجهی عده ای تقریبا تخریب شده بود البته فعلا قابل استفاده بود اما احتیاج به تعمیر زیادی داشت.

 

پناهگاه

چند عکس کنار پناهگاه گرفته سپس به طرف قله حرکت کردیم. 

مسیر قله هم واقعا متنوع و زیبا بود. بعضی جاها دست به سنگ می شدیم و دوباره به محوطه باز و سرسبزی می رسیدیم. تا اینکه تیم ۵ نفره ما ساعت ۱۲ به قله زیبای امروله رسید با وجودی که هوا غبار آلود بود اما بسیاری از  ارتفاعات قابل رویت بودند از جمله دالاخانی، بیستون و….. 

حدود نیم ساعتی روی قله محو زیبایی آن همه  قله ها و خط الراس ها بودیم. بعد از گرفتن چند عکس و خوردن سیبهای خوشمزه ای که آقای حیدری آورده بود، به سمت پایین حرکت کردیم.

نمایی از قله امروله

هوا هم بسیار خوب بود و باد ملایمی می وزید. نزدیک پناهگاه به یک گروه ۱۴ نفره گروه پویای همدان رسیدیم که راهی قله بودند چند نفر از آنهادر پناهگاه ماندند وبقیه به سمت  قله حرکت کردند. 

پناهگاه در دامنه زین کوه

نهار را داخل پناهگاه خورده و کمی  استراحت کردیم سپس به سمت روستا حرکت کردیم. 

در راه برگشت تازه احساس می کردم که چقدر بعضی از قسمت های مسیر، شیب های تندی دارند.

ساعت ۶ به روستا رسیدیم و دوباره به صحنه رفته دوستان را آنجا گذاشتیم و بعد از خداحافظی با آنها، ما به قروه برگشتیم.

در بین راه وقتی ارتفاعات امروله را می دیدیم، همه اش با مهدی راجع به صعود خوبی که داشتیم، صحبت می کریدیم.ساعت ۲۱:۳۰ به قروه رسیدیم.

معرفی امروله

نام :امروله از کلمه امرو و پسوند ((له)) ترکیب یافته وامرو به گویش کردی همان امرود یا گلابی وحشی است و ﴿﴿له))علامت تصغیر‚ بنابر این امروله به معنی امرود کوچک میباشد واین اسم به خاطر وجود درختان امرود بوده که که بصورت جنگلهای پراکنده در زمانهای پیشین در نقاط مختلف ان دیده شده . امروزه هم اثاری از این درختان در شمال روستای گرگلان و شمال روستای کل گدار بصورت درختچه مشاهده میشود .

موقعیت : امروله در حدود ۱۲ کیلومتری شمال صحنه قرار گرفته و از مشرق به کنگاور  از مغرب به سنقر از شمال به زمینهای اسداباد  واز جنوب به صحنه محدود است .

پن : رسوبات امروله مربوط به دریای تتیس است که از الپ غربی تا هیمالیا گسترش داشته و در دوره تریاس از دوران دوم زمین شناسی میباشد  که حدود ۱۶۰میلیون سال پیش تشکیل یافته در اثر چین خوردگی الپ و فشارهای تکنویکی از زیر اب بیرون امده است .

جنس رسوبات :جنس رسوبات از کربنات کلسیم است و در بعضی نقاط همراه با کربنات منیزیم میباشد که به ان دولومیت گویند .سنگهای اذرین به صورت قطعات ریزودرشت و پراکنده مشاهده شده که از جنس سیلیکاتها مانند ﴿﴿ابسیدین)) میباشد ظمنا قطعاتی از شهاب سنگها در قسمتهای مرکزی دیده میشود .

ارتفاع : بلندترین نقطه امروله قلعه نخود چال با ارتفاع ۳۲۰۰متر از سطح دریا ‚ قله نمازگاه۳۱۵۰متر

پناهگاه : در منطقه گاچال در ارتفاع ۲۸۵۰ متری در سال ۱۳۷۰ احداث گردید.

منبع: ویکی پدیا

  

صعود به قله قزل ارسلان

 این پست مربوط به تیر ماه  1391 از آرشیو وبلاگ کومالیا می باشد
هفتمین صعود قلم فوائد و ثمرات بیشماری برایم داشت که مهمترین آنها، آشنایی و همنوردی با کوهنوردان شاخص و توانمند ایران زمین می باشد.   
یکی از این کوهنوردان فعال و توانمند آقای اکبر چلوئیان می باشد که افتخار آشنایی با ایشان را در هفتمین صعود قلم داشتم. طی صحبت کوتاهی که در مسیر آبشار خرپاپ با هم داشتیم، بنا به صفت سخاوتمندانه و مهمان نوازیش که از مهمترین ویژگی هایشان می باشد، به قزل ارسلان یکی از قلل زیبای همدان دعوتم کرد……

قزل ارسلان همیشه سرفراز( عکس از وبلاگ شازده کوچولو)

با توجه به اینکه بسیاری از ارتفاعات همدان را رفته بودم اما افتخار صعود به قزل ارسلان برایم پیش نیامده بود و خیلی مشتاق بودم که این قله صخره ای و زیبا را صعود کنم در نتیجه بدون لحظه ای تردید با جان و دل پذیرفتم. 

تا اینکه طی تماسی با آقای چلوئیان قرار شد ساعت ۶ صبح جمعه ۹ تیر سر روستای وهنان که در جاده اسدآباد- همدان واقع شده با راهنمایی و هدایت ایشان صعودی به قزل ارسلان داشته باشیم.

همراه همسرم، پسرم ( مشتاق)، همنورد خوبم ژیلا از شهر صحنه و دو نفر از همنوردان از قروه( الهه و کامبیز ) سر قرار رفتیم.

آقای جلوئیان هم به همراه سه نفر از همنوردانشان ( آقایان محمدویسی- حسین محمدی و سعید جهان آرا)  پیش ما آمدند چقدر از دیدارشان قلبا مسرور شدم پس از احوالپرسی و آشنایی با سایر همنوردان، راهی روستای وهنان شدیم.

وقتی به روستا سرسبز و زیبای وهنان رسیدیم ماشینها را همانجا پارک کردیم و از مسیر جاده خاکی با ماشین آقا کامبیز تا جایی که عشایر چادر زده بودند، رفتیم. طبیعت و باغ های زیبا که طول مسیر قرار داشت، واقعا روح افزا و تحسین برانگیز بودند.

ماشین را پیش عشایر گذاشتیم و ساعت ۷ صبح با امید صعود قله، راهی جانپناه قزل ارسلان شدیم.

صدای نوازشگر آب در طول مسیر بر لذت صعود افزوده بود. آقای جهان آرا سرقدم بودند و با محبت خالصانه خودشان توضیحاتی را راجع به ارتفاعات همدان برایمان می دادند و تاکید بر اهمیت شناخت هر منطقه و کشیدن کروکی داشتند و این مطلب باعث شده بود که بیشتر دقت کنیم.

ساعت ۹ به جانپناه که در ارتفاع ۳۱۰۶ متری و بین قله قزل ارسلان و قله دایم برف قرار دارد، رسیدیم. باد نسبتا تندی هم می وزید.

تعدادی از همنوردان در خارج و داخل جانپناه بودند. ما هم داخل جانپناه شدیم و صبحانه را همانجا صرف کردیم . مقداری آب و تنقلات برداشته و همراه دو همنورد دیگر ( آقای خلیلی و خانم حسینی) ساعت ۱۰:۳۵ به نیت آنکه قله زیبای قزل ارسلان ما را طلب کند، از مسیر قیف راهی قله شدیم.

قله قزل در روی یالی که به سمت غرب کشیده شده است قرار دارد که این یال تماما” سوزنی می باشد.

عبور از بین صخره های زیبا  بسیار هیجان انگیز بود همیشه مسیر قله های صخر ه ای برایم لذت بخش هستند بدین سبب حقیقتا با شوق و اشتیاق تمام گام بر می داشتم تا اینکه راس ساعت ۱۲  قله زیبای قزل با آغوش باز، تیم ما را پذیرفت و توانستیم همگی بر روی قله آن ایستادیم. مدت ۱ ساعت بر روی قله نظاره گر ارتفاعات اطراف بودیم و آقای چلوئیان و آقای ویسی با میوه های خوشمزه از ما پذیرایی کردند.

عکس خانوادگی همراه جناب چلوئیان

قله قزل ارسلان با همنوردان

پس از گرفتن چند عکس به سمت جانپناه حرکت کرده و ناهار را همانجا صرف نمودیم. پس از ساعتی استراحت به سمت پایین آمدیم و در بین راه پیش چشمه نشسته و روحمان با نوشیدن آب گوارا نشئه ای تازه یافت.

آقای ویسی باز هم با همه محبتشان با میوه از ما پذیرایی کردند و آقای محمدی با خواندن شعرهای زیبا خاطرات خوب را دوچندان نمودند.

ساعت ۱۹ پیش چادرنشینها رسیده با ماشین راهی روستای وهنان شدیم و آنجا با همنوردان بسیار خوبمان خداحافظ کردیم و با کوله باری از خاطرات خوش راهی قروه شدیم.

از زحمات و محبت بیدریغ همه همنوردان خوب همدان نهایت تشکر را دارم خصوصا استاد ارجمند جناب چلوئیان که با دعوتشان سبب شدند یکی از بهترین و زیباترین قلل همدان را بتوانیم با حمایت ایشان و همنوردانشان صعود کنیم. امیدوارم باز هم افتخار صعود دیگر قلل را با آنها داشته باشم. 

جای شازده کوچولو در این صعود خیلی خالی بود در طول مسیر بسیار از ایشان یاد کردیم. امیدوارم امتحاناتش را با موفقیت سپری نماید.


محل عشایر

معرفی مختصر قله قزل ارسلان

این قله از شرق به غرب کشیده شده و خط الراس آن به سمت شمال،ادامه یافته و به قله کرکس می رسد.در جهت شمالی قله، روستای وهنان و در جهت جنوب ،روستای شهرستانه قرار دارد.در فصول گرم از روستای وهنان با سرعت مناسب ۳ الی ۴ ساعت می توان به قله صعود کرد.راه دیگر از مریانج به روستای برفین می باشد و حدود ۴ الی ۵ ساعت کوهپیمایی دارد.

صعود زمستانی به قله قزل بسیار مشکل است و به وسایل فنی و مهارت نیاز دارد و در کاسه قزل، زمستان و بهار همیشه احتمال ریزش بهمن وجود دارد.قله قزل در روی یالی که به سمت غرب کشیده شده است قرار دارد که این یال تماما” سوزنی و از سمت شمال غرب، آن را به شکل عقابی بال گشوده می بینیم.

برای رسیدن به این روستا، در فاصله ۱۵ کیلومتری جاده همدان – کرمانشاه، سمت چپ جاده اصلی راهیی فرعی وجود دارد که در انتهای این راه فرعی روستای وهنان واقع شده است. در فصل بارنگی باید قبل از رسیدن به روستا از خودرو پیاده شوید و جاده خاکی که در سمت چپ مسیر وجود دارد را ادامه داد، ولی در فصل تابستان میتوان این جاده خاکی را که حدود ۵ کیلومتر است را نیز با خودرو طی کرد تا به انتهای جاده خاکی برسید. از این مکان تا جانپناه قزل در تابستان حدود ۱ ساعت و در زمستان با توجه به نیاز به برف کوبی حدود ۳ ساعت طول میکشد.ای کمکی و جان بخش است در زمستان بر روی گردنه دائم برف و قزل می رسانیم.

وجه تسمیه 
در وجه تسمیه نام قله “قزل ارسلان”می گویند که قزل ارسلان سلجوقی آن را یکی از پایگاههای دیده بانی خود قرار داد تا جاده عراق به ایران را همیشه زیر نظر داشته باشد واینگونه  به نام او باقی مانده است.

تا به کجا؟….

مسیر کوه پریشان (بهمن ۱۳۹۰)

تا به کجا می برد این دل مرا                                  

رو به فنا می برد این دل مرا

بین که چه سان جانب دشت جنون                     

 بی سر و پا میبرد این دل مرا

از حرم خاصه اسرار خویش      

 تا به سماء می برد این دل مرا

مطرب چنگی به مقامات وصف            

کرده ندا می برد این دل مرا

در طلب حضرت سلطان عشق               

تحت لواء می برد این دل مرا

فاش و عیان گفت سخن بیقرار                  

سوی فنا می برد این دل مرا

«شاعر: خلیل عالی نژاد»


بیایید پیشکسوتان را تا هستند، بشناسیم:

این پست مربوط به خرداد ۱۳۹۱ از آرشیو وبلاگ کومالیا می باشد
طیب صالحی موسس گروه کوهنوردی قاجر قروه روز ۱۴ خرداد ۱۳۹۱ در سن ۶۱ سالگی برای چهلمین مرتبه به دماوند، بلندای بام ایران صعود نمودند.
 طیب صالحی به همراه داریوش الهیاری گروه کوهنوردی قاجر قروه را در سال ۱۳۵۴ بنا نهادند
 برای اولین بار طیب صالحی- داریوش الهیاری وشمس الله برومندی در ۱۹ شهریور سال ۱۳۵۶با کمترین امکانات موفق به صعود دماوند بام ایران گردیدند.
در مسیر صعود قله به کمک دو کوهنورد آلمانی شتافتند و آنها را ابتدا تا قله، سپس تا پناهگاه یاری نمودند که طی نامه ای رسمی مورد تشویق فدراسیون وقت قرار گرفتند . 
گزارش برنامه اولین صعود و  تشویق نامه فدراسیون را در ادامه مطلب بخوانید..

طیب صالحی (دماوند شهریور  1356 در سن ۲۶ سالگی)

طیب صالحی(دماوندخرداد  1391در ۶۱ سالگی )

قله دماوند ۱۳۵۶

دماوند خرداد ۱۳۹۱

گروه قاجر به همراه دو نفر از کوهنوردان آلمانی در قله دماوند ۱۹ شهریور ۱۳۵۶

۱۹ شهریور ۱۳۵۶

دواوند ۱۳۵۶

دماوند ۱۳۹۱


رونوشت متن گزارش صعود به قله 

متن گزارش صعود به قله دماوند

ریاست اداره تربیت بدنی شهرستان قروه 
احتراما به موجب اجازه نامه شماره ۴۶۴-۳۶/۶/۱۶ و طبق برنامه تنظیمی اکیپ قاجر تربیت بدنی شهرستان قروه متشکل از سه نفر طیب صالحی- داریوش الهیاری و شمس الله برومندی روز چهارشنبه ۳۶/۶/۱۶ ماموریت یک هفته ای خود را به منظور صعود به ارتفاعات البرز و فتح دماوند بزرگترین قله ایران آغاز کردیم. بعد از ورود به تهران روز پنجشنبه ۳۶/۶/۱۷ ساعت ۱۴ از طریق جاجرود- رودهن- پلور به رینه که اولین پناهگاه صعود کنندگان به دماوند در آنجا قرار دارد، رسیدیم. ساعت ۱۹:۳۰  پناهگاه بسیار شلوغ بود ۲۰ نفر از کوهنوردان یوگسلاوی و تعدادی از کوهنوردان ایرانی در آنجا بیتوته کرده بودند. 
ساعت ۲۰ همان روز از ارتفاعات رینه به طرف دماوند حرکت نمودیم وساعت ۲۱:۱۵ در محل مناسبی موسوم به گوسفندسرا در کنار پناهگاه مخروبه ای چادر زدیم. ساعت ۵ بامداد روز جمعه ۳۶/۶/۱۸ از خط الراس رینه بطرف پناهگاه سوم حرکت نمودیم چون از راه اصلی پناهگاه منحرف شده بودیم، مشکلات فراوانی را متحمل شدیم. مهمترین مسئله در درجه اول کمبود آب و در درجه دوم سنگینی کوله هایمان بود. 
بعد از طی صخره ها و دره های بسیار عمیق و خطرناک  ساعت ۱۷ به پناهگاه رسیدیم که یک ساعت بعد دو نفر از کوهنوردان کشور آلمان نیز به پناهگاه رسیدند آن شب فقط ما ۵ نفر در پناهگاه سوم بودیم( سه نفر از قروه و ۲ نفر از آلمان) صبح روز بعد شنبه ۳۶/۶/۱۹ ساعت ۶ بامداد در حالیکه وسایل اضافی را در پناهگاه جا گذاشته بودیم به اتفاق دو کوهنورد آلمانی که از دانشگاه مونیخ بمنظور صعود به قله دماوند راهی ایران شده بودند، به شیب های   تند و قله برفی دماوند حمله کردیم. 
سختی راه، بوی گاز گوگرد، وزش باد تند، سردی هوا -۱۱ درجه زیر صفر، وجود برف نتوانست مانع کوهنوردان قروه که عزمی راسخ و اراده ای آهنین در فتح قله دماوند را داشتند، بگیرد. 
6 ساعت بعد از حرکت به قله رسیدیم یکدیگر را در آغوش گرفتیم و به همدیگر تبریک گفتیم. 
صعود به بزرگترین قله ایران از سالها پیش آرزوی کوهنوردان قاجر تربیت شهرستان قروه بود ولی متاسفانه عدم وجود وسایل فنی تا این تاریخ مانع از تسخیر آن شده بود. 
بعد از ساعتی استراحت به طرف پناهگاه حرکت کردیم ساعت ۱۵:۴۵ مجددابه پناهگاه رسیدیم آقای رمضانی مربی فدراسیون کوهنوردی ایران به همراه ۲ نفر از بانوان کوهنورد ایران سفیر کبیر اطریش با خانم و پسرش را همراهی می کردند. همچنین تعداد زیادی از کوهنوردان کشور یوگسلاوی و ۲ تن از کوهنوردان تهران در پناهگاه مستقر شده بودند.
 آقای رمضانی مربی محترم فدراسیون از اینکه ما از قروه به فتح دماوند موفق شده بودیم، بسیار خوشحال بودند بعد از شنیدن خلاصه گزارش صعود، بسیار ما را راهنمایی و تشویق کردند و وعده دادند، فرمودند در آینده ای نزدیک بمنظور بازدید از صخره های قلل پنجه علی و پریشان و شناسایی غارهای کولاوا و دیوزندان به قروه تشریف بیاورند.
آن شب را در پناهگاه خوابیدیم و بامداد روز بعد، یکشنبه ۳۶/۶/۲۰ همه کوهنوردان مذکور به طرف قله حرکت و ما ۵ نفر ساعت ۷ صبح به طرف پناهگاه رینه راه افتادیم. 
ساعت ۱۶ به پناهگاه رینه رسیدیم و پرچم یادبود کوهنوردان قاجر تربیت بدنی شهرستان قروه را در محل سالن بزرگ پناهگاه نصب کردیم و بطرف پلور و از آنجا به تهران حرکت نمودیم. 

با تقدیم احترامات صالحی – سرپرست کوهنوردان قاجر تربیت بدنی قروه 

       

متن نامه فدراسیون خطاب به کوهنوردان گروه قاجر قروه

متن نامه فدراسیون خطاب به تربیت بدنی قروه

ریاست محترم اداره تربیت بدنی شهرستان قروه

محترما پاسخ بنامه شماره ۳۹۳ مورخ ۳۶/۶/۲۷ که پیوست آن شرح اجرای برنامه کوهیاران عزیز آن شهرستان به قله زیبای دماوند و همکاری ارزنده آنان نسبت به کوهنوردان خارجی بدینوسیله موفقیت و تعاون کوهنوردان غیور کردستان را تبریک گفته و از خداوند بزرگ برای همه جوانان و ورزشکاران آن خطه آرزوی سلامتی دارد. به پیوست دیپلم افتخار صعود آقایان ارسال میگردد.

قائم مقام فدراسیون کوهنوردی ایران

ابوالقاسم نوروزی

گزارش تصویری اولین صعود گروه کوهنوردی قاجر به دماوند

گروه قاجر به همراه دو کوهنورد آلمانی

گروه قاجر به همراه دو کوهنورد آلمانی در قله

بارگاه سوم

از راست به چپ: طیب صالحی- کوهنوردان آلمانی- داریوش الهیاری- کوهنورد آلمانی- شمس الله برومندی(بارگاه سوم)

تخت فریدون

از راست به چپ: طیب صالحی- شمس الله برومندی- داریوش الهیاری در بارگاه سوم

از راست به چپ: داریوش الهیاری- کوهنوردان آلمانی- شمس الله برومندی- طیب صالحی

معرفی غار دیو زندان (قروه)

این پست مربوط به خرداد ماه ۱۳۹۱ از آرشیو وبلاگ کومالیا می باشد.
غار دیو زندان در ۲ کیلومتری ارتفاعات شمال غربی روستای اوریه قرار دارد و روستای اوریه در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی قروه واقع شده است.
این غار برای اولین بار توسط طیب صالحی سال ۱۳۵۶ شناسایی می شود سپس پیمایش کامل این غار در سال ۱۳۶۸ می باشد.
دو گزارش کامل از این غار فنی را می توانید در ادامه مطلب بخوانید….

دهانه غار دیوزندان

اولین گروه پیمایش کننده گان غار دیوزندان(۱۳۶۸)


این گزارشات را آقای طیب صالحی نگاشته اند.

گزارش غار دیوزندان

ساعت ۵ صبح روز سه شنبه ۱۳۶۸/۲/۱۲ به همراهی آقایان کامران اقدامیان- پیمان زارعی- ساسان مودتی- فردین صالحی- مسعود فریدونیان و جواد آئینی به مقصد غار تسخیر ناپذیر دیوزندان که تا این تاریخ هیچ گروه غارنوردی و کوهنوردی موفق به شناسایی آن به علت حالت عمودی بودن آن نشده بودند، روانه شدیم.

دهانه غار

طیب صالحی در حال فرود به داخل غار

طیب صالحی و کامران اقدامیان

ساعت ۷ صبح پس از بستن بلوک مطمئن و با حمایت غیر مستقیم آقای کامران اقدامیان از سطح بیرونی غار با تجهیزات تقریبا خوب پایین رفتم پس از ۸ متر فرود پاندولی به روش s در سطح جنوبی غار که شیب فوق العاده تندی داشت برای مدت کوتاهی توقف کردم سپس ۱۴ متر دیگر تا پایان قسمت B کروکی پایین رفتم.

طیب صالحی در حال فرود

هوای مرطوب، صدای گهگاه پرندگان و ریزش قطرات آب سکوت غار را بهم زده بود. در این قسمت با حمایت خود چندین قطعه عکس از مناظر زیبا و شیب واقعا وحشتناک ۱۱۰ درجه ای غار گرفتم. عظمت دیواره های مهیب غار مدتی مرا گیج کرده بود زیرا پس از ۱۶ سال کوهنوردی و تقریبا صعود به بیشتر قلل مشهور ایران هیچگاه دیواره هایی به این باشکوهی در جایی مشاهده ننموده بودم. مجددا قصد فرود نمودم پس از ۲ متر که دیواره حالت کاملا عمود داشت یک مرتبه زیر پایم خالی شد و در کلاهکی بزرگ بحالت پاندول قرار گرفتم باز هم به همان روش s وبا استفاده از کارابین و حمایت از بالا(دهانه غار) مقدار ۱۲ متر هم پایین رفتم. متاسفانه بعلت تمام شدن طناب و پاندول بودن خودم و سائیده شدن آن به کناره های سنگ، پایین رفتن غیرممکن گردید.

با زحمت فراوان و با استفاده از ترمز و حمایت بموقع پس از ده دقیقه به قسمتB برگشتم شرایط وحشتناک فوق باعث شد که نتوانم از موقعیت جدیدم عکس بگیرم کروکی تقریبی غار را تا آنجا که نور چراغ اجازه می داد به شکل ترسیم نمودم امیدوارم در آینده ای نزدیک با همکاری مسئولین آن اداره محترم و غارنوردان با تجربه استانهای هم جوار که وابسته آن اداره دعوت بتوانیم بطور کامل غار یاد شده را شناسایی نماییم.

گزارش از طیب صالحی

 

گزارش کامل پیمایش غار دیوزندان
«گزارش لحظه به لحظه  فرود به غار عمودی دیوزندان اوریه» 
ساعت ۱۸:۳۰ روز پنجشنبه مورخه۱۳۶۸/۴/۱۵ طبق برنامه تنظیمی و با همکاری مسئولین محترم اداره تربیت بدنی شهرستان قروه  به منظور شناسایی غار افسانه ای دیوزندان بهمراهی ۳ نفر از غارنوردان آقایان فردین صالحی –مسعود فریدونیان و پرویز نویدی به قصد آماده نمودن امکانات فرود در غارعمودی مذکور تا رسیدن سایر غارنوردان عازم روستای اوریه شدیم.

طیب صالحی و پرویز نویدی

شب را در دهانه غار به صبح رساندیم ساعت ۶ پس از انجام نرمش و ورزش صبحگاهی مشغول بستن بلوک و اولین کارگاه فرود در دهانه غار با استفاده از دو رشته سیم بکسل ۱۰ و ۶ شدیم سپس کابلهای مخصوص برق و سایر سیم کشی های لازم جهت روشنایی فواصل مختلف مسیر فرود را فراهم نمودیم.

بعد از ساعت ۸ صبح نخست آقای داریوش الهیاری و سپس آقایان محمود مرادی- حبیب حنیفی- همایون نعمتی- حمدالله حسن پور- اکبر رمضانی- شهرام نعمتی و سیروس عسگری به جمع ما پیوستند.

طیب صالحی

پس از بستن دو رشته طناب ۹ و ۷ میلی متری پلکانی از قبل آماده شده (۶۷ عدد پله ۵۰ سانتی با فاصله ۶۰ سانتی متری) و یک رشته طناب ۱۱ میلی متری به منظور حمایت اولیه به داخل غار رفتیم تقریبا در فاصله ۲۰ متری دومین کارگاه را در جای تقریبا مطمئنی با کوبیدن ۳ میخ به شکل مثلث برپا داشتیم و بقیه طنابها را به طرف پایین هدایت نمودیم. برای فرود نهایی و مشورت کلی در مورد این امر بس خطیر و بی نظیر به دهانه غار برگشتیم و مختصری از عظمت طبیعت و دیواره های مهیب غار را برای دوستان شرح دادم.

طیب صالحی آماده فرود

آقایان مسعود فریدونیان- پرویز نویدی- فردین صالحی- همایون نعمتی و شهرام نعمتی با بستن طناب سینه به نوبت تا دومین کارگاه جهت بررسی و دیدن عظمت غار و شناسایی بعضی از قسمتهای پیش بینی نشده با حمایت مستقیم آقایان داریوش الهیاری و محمود مرادی پایین رفتند ساعت ۱۱:۱۵ صبح با بررسی مجدد کلیه جوانب فرود  وسایل مورد نیاز مربوطه( انواع میخها، کارابین ها، طنابها، چکش ترمز و رکابها)دومین حمله فرود به غار را آغاز نمودیم. نخست نور چراغ برق را روشن کردیم سپس به کارگاه دوم رفتیم و در آنجا پس از حمایت خود آقای داریوش الهیاری نیز به من ملحق شد.

ایشان که از دهانه غار توسط آقای محمود مرادی حمایت می شد، در حمایت مستقیم من نشستند و فرود نهایی آغاز شد پس از ۲ متر فرود بحالت پاندول درآمدم و این حالت تا ۴۰ متری غار ادامه داشت در این قسمت طنابهای پلکانی و طناب فرود هر دو به انتها رسیدند و مجبور شدم بار دیگر میخ کوبی کنم و کارگاه سوم را صرفا بخاطر حمایت خود برای مدتی کوتاه تا رسیدن طناب کمکی برپا دارم. درخواست کمک کردم طناب دیگری نخست به کارگاه دوم و سپس به من رسید آن را به طناب پلکانی گره زدم و با حمایت مستقیم خود تا ۵۵ متری پایین رفتم از این ارتفاع به بعد باز هم شیب معکوس بود و به اجبار ۵ متر آخر را بحالت پاندول و با فرود s پایین رفتم لحظات فوق العاده مهیجی بود تماس دائم با کارگاه دوم و اول برقرار بود بالاخره لحظات پایانی فرا رسید برای اولین بار در تاریخ به کف غار دیوزندان قدم نهادم.

نمونه سنگهای انتهای غار

محو عظمت وصف ناپذیر طبیعت بکر غار بودم طنابها را از خود جدا نمودم و مقداری در گوشه کنار غار گردش کردم ساعت ۱۲:۳۰ ظهر نور مستقیم خورشید به کف غار تابید که سه ربع احتیاج به نور چراغ برق نبود و این تابش نیز یکی دیگر از زیبایی های دیدنی غار بود که خود از نظر فیزیکی حائز اهمیت است و بحثی جداگانه دارد.

ساعت ۱۳ به کارگاه سوم صعود نمودم که این عمل بسیار مشکل و طاقت فرسا بود دوباره صعود نمودم که به علت خستگی عضلات بازو موفق نشدم.

طیب صالحی و داریوش الهیاری

عاقبت آقای داریوش الهیاری به بیرون غار رفت و به علت کوتاه بودن طناب چاره ای اندیشیدند و بار دیگر با حمایت از دهانه غار و صعود مجدد توانستم به کارگاه سوم و سپس به بیرون غار صعود نمایم ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر بود که تمام دوستان در زیر نور شدید و مستقیم آفتاب بی صبرانه منتظر بودند. لازم می دانم و همین جا از زحمات یکایک دوستان خصوصا مسئولین محترم اداره تربیت بدنی و آقای اکبر رمضانی که موتور برق خود را در اختیار گذاشت تشکر و سپاسگزاری نمایم اگر همکاری لحظه به لحظه برادران نبود هیچگاه ما موفق به این مهم نمی شدیم.

با تقدیم احترامات طیب صالحی

متاسفانه عسکهای غار دیوزندان را آقای طیب صالحی جهت نمایشگاه به سنندج فرستادند که هیچگاه برگردانده نشد.

طیب صالحی کنار دهانه غار دیوزندان (۶ خرداد ۱۳۹۱)

روز شنبه ۶ خرداد ۱۳۹۱ با برادرم (طیب صالحی) جهت گرفتن عکس جدید از دهانه غاردیوزندان به آنجا رفتیم. پس از گرفتن چند عکس به قروه برگشتیم.

   

همراه با برادرم طیب صالحی در کنار دهانه غار دیوزندان(۶ خرداد ۱۳۹۱)

رونوشت متن گزارش اول

رونوشت گزارش دوم همراه با کروکی

رونوشت متن نامه به اداره تربیت بدنی 

 نوشته شده در شنبه ششم خرداد ۱۳۹۱ 

ایستگاه تامل

پناهگاه پریشان تعمیر شد

روز پنج شنبه ۲۸ خرداد ساعت ۱۴:۳۰ با تعدادی از پیشکسوتان . جوانان گروه قاجر قروه به نیت تعمیر پناهگاه پریشان با ۵ ماشین  (3 وانت با و دو  ماشین سواری) راهی روستای نعمت آباد شدیم .

ماشین ها را تا آخرین نقطه  جاده خاکی نزدیک خانه باغی یکی از روستاییان برده و مصالح را همانجا گذاشتیم.(از اینجا تا پناهگاه حدود ۴۰ دقیقه بود)

پناهگاه پریشان در سال ۱۳۶۹ به همت کوه نوردان گروه قاجر در دامنه کوه پریشان در جنوب قروه ساخته شده است……

پناهگاه قبل از تعمیر

 همنوردان از همان ابتدا شروع به بردن  وسایل نمودند .وقتی به پناهگاه رسیدیم واقعا وضعیتش اسف بار شده بود. 

با وجودی که دو سال پیش همنوردان آن را تعمیر و رنگ زده بودند اما بقدر تخریب و یادگارهای دور از شئون آخلاقی  بر در و دیوار نوشته شده بود که آدم به انسان بودن خود شک می کرد. راستی چگونه می توان عشق به طبیعت و حفاظت از آن را آموزش داد؟


تعدادی از همنوردان  کیسه های سیمان را از شیب ها تا پناهگاه می آوردند و عده ای دیگر ماسه می کندند و  بعضی ها هم آب  را از فاصله حدود ۱۰۰ متری بالا  می آوردند.

تلاش عاشقانه آنها حقیقتا ستودنی و قابل تقدیر بود در همه ساعات به این مسئله فکر می کردم که چقدر انگیزه های انسان ها به یک موضوع می تواند متفاوت باشد.

عده ای این چنین فداکارانه به حفظ طبیعت می اندیشند و برخی به خوشگذرانی لحظه ای و تخریب آن .

برنامه بعد از ظهر جمعه به پایان رسید.

گزارش تصویری این برنامه…

پناهگاه بعد از تعمیر
عکس پایانی با مهدی 

فراخوان برنامه صعود به قلل دنا

به نام خالق کوهها
«یاد و خاطره تمامی جانباختگان کوهستان بخصوص سامان عزیز گرامی باد»
همنوردانی که مایل هستند در برنامه صعود قلل دنا بمناسبت سالگرد زنده یاد سامان نعمتی شرکت فرمایند ضمن آمادگی جسمانی مناسب رعایت موارد ذیل، نیاز حضور در برنامه می باشد.
۱٫ حضور فعال در برنامه های مورخه ۹۴/۴/۱۲ (خط الرأس قله سامان تا پریشان) و مورخه ۹۴/۴/۱۸ (شب مانی قله بدر)
۲٫ تکمیل تجهیزات مورد نیاز برنامه طبق لیست پیشنهادی
۳٫ ثبت نام حداکثر تا مورخه ۹۴/۴/۱۷
۴٫ لیست تجهیزات و برنامه در فروشگاه کوهنوردی سامان موجود میباشد
۵٫ جلسه هماهنگی برنامه ۹۴/۴/۲۲ در محل دفتر هیئت کوهنوردی
روابط عمومی گروه کوه نوردی قاجر قروه