اهمیت گزارش نویسی در کوهنوردی
آنچه مسلم است اغلب کوهنوردن اهل گفتگو و دارای مهارت در بیان می باشند ولی متاسفانه برخی برای نوشتن و انتقال تجارب و اندوخته هایی که سالیان متمادی در عرصه کوهنوردی و صعودها تلاش کرده و به عنوان تجارب موفق کسب نموده اند علاقه مندی نشان نمی دهند و یا نوشتن خاطرات و گزارش را نوعی تعریف و تملق گویی دانسته لذا از بیان آن خودداری کرده و تمام اندوخته های ارزشمند خود را در زندگی و یا در کهولت سن با خود همراه کرده و بخشی از رهروان و علاقه مندان به ناگزیر در شرایط و زمان دیگر به ناچار به دنبال کسب همان تجارب خواهند بود. بی تردید عملکرد و تجارب پیشکسوتان و هیمالیا نوردان در فراز و نشیب روزگار دستخوش آماج خطرات و دلنگرانی های مرگ و زندگی با بهایی سنگین بدست آمده و به عنوان چراغ راه نسل آینده خواهد بود.از اینرو به نظر می رسد با نوشتن و بیان خاطرات و ارائه گزارش می توان دانسته ها و اندیشه های ناگفته نسل گذشته و آینده را بهم پیوند داد. لذا نهادهای کوهنوردی و جامعه باید با احترام به فعالین، هیمالیانوردان و زحمتکشان عرصه کوهنوردی شرایطی فراهم نموده تا با نوشتن و گفتگو زمینه تبادل تجارب ارزشمند آنان به جامعه منتقل گردد. از اینرو به نظر می رسد گزارش نویسی یکی از روش های کم هزینه و مطلوب خواهد بود. لذا آمادگی ذهنی، تمرین و علاقه مندی در تهیه گزارش باعث شادابی و پویایی در جامعه و جلب خواننده می گردد……










