اعضای شرکت کننده در هشتمین صعود قلم

 روز سه شنبه ۱۳ شهریور همراه مهدی و همنورد خوبم آقای عرفان رضاپور اهل همدان (مدیر وبلاگ صخره) راهی گنبد کاووس شدیم در تهران نیز همنورد همیشگیم خانم ژیلا عزیزی (  اهل صحنه کرمانشاه) به ما ملحق شد و چهارنفری عازم گنبد کاووس شدیم. 

روز چهارشنبه ساعت ۱۶:۳۰ جهت ثبت نام به اداره ورزش و جوانان که دفتر هیئت کوهنوردی انجا بود،رفتیم و با استقبال گرم همنورد خوبمان آقای شاه محمدی مسئول اجرایی هشتمین صعود قلم و سایر مسئولین روبرو شدیم از دیدار تک تک دوستان که آنجا بودند بسیار مسرور شدم 

ساعت ۱۷ به سالن دانشگاه آزاد جهت همایش افتتاحیه رفتیم که گزارشش را در پست قبلی نوشتم

پس از همایش با اتوبوس راهی بازدید از برج قابوس که بلندترین برج آجری جهان است، شدیم

همراه مهدی و ژیلا در کنار برج قابوس

داخل برج در کنار همنوردان

با اتوبوس جهت صرف شام به دانشگاه آزاد برگشتیم

سلف سرویس دانشگاه آزاد

پس از صرف شام به خوابگاه رفتیم.

  گزارش تصویری دومین و سومین روز هشتمین صعود قلم….. 

روز پنج شنبه پس از صرف صبحانه راهی بازدید از چشمه گل رامیان شدیم

مسیر چشمه گل رامیان

همراه مهدی در چشمه زیبای گل رامیان

همراه استاد عیوضی، همسرشان و مهدی در کنار چشمه گل رامیان

همراه ژیلا و  ژینا صدقی از مهاباد جوانترین وبلاگ نویس این برنامه

جمعی از دوستان وبلاگ نویس

همراه آقایان: علی بیات، عرفان رضاپور(از همدان) مهدی حسینی( بیرجند)و ژیلا

پس از بازدید از چشمه زیبای گل رامیان راهی روستای باقرآباد شدیم 

استقبال دوستان با لباس محلی در روستای باقر آباد

ماشینهای شخصی را داخل مدرسه گذاشته و کوله ها را با نیسان تا نزدیکی پناهگاه بردند 

همگی در صفی منظم به سمت پناهگاه حرکت کردیم.

بدرقه همنوردان از زیر قران و اسپند 

این هم پسر آقای صالحی فرد از بیرجند که کوچکترین عضو این گروه بود

عبور از روستای باقر آباد

آقای کولف سرپرست برنامه در حال بیان موارد ضروریه

عبور از جنگل زیبا

همراه جناب شاه محمدی مسئول اجرایی برنامه و همنورد خوبم

یکی از ابتکارات جالب اینکه نام درختان را بر روی آنها نصب کرده بودند

پس از راه پیمایی حدود ۴ ساعت به پناهگاه جامه شوران رسیدیم هر جا که قدم می گذاشتیم بساط تدراک از مهمان مهیا بود 

چادر هلال احمر که محل تدراکات نیز بود

پس از تحویل کوله ها ابتدا ناهار را صرف نمودیم

این هم املت ما که همانجا درست کردیم 

پس از صرف ناهار، چادرها را برقرا کردیم 

محل کمپ

پس از استراحتی، دوستان دور هم جمع شده و آقای کولف نمایشنامه ای را اجرا و دف نوازان ایشان را همراهی نمودند 

اجرای نمایش توسط آقای کولف

این هم کوچکترین عضو برنامه در کنار والدینش که غرق تماشای نمایشنامه بود

پس از نمایش، مراسم معارفه انجام گرفت و اعضای هیت اجرایی صعود نهم انتخاب شد 

معرفی اعضای هیئت اجرایی نهمین صعود قلم

بعد از تاریکی هوا و صرف شام همگی خوابیدند و نزدیکیهای صبح ساعتی باران بارید 

روز جمعه ساعت ۵ صبح تعدادی از دوستان راهی کاسه قلعه ماران شدند

چادر را جمع کرده تا صبحانه را صرف کنیم

صرف صبحانه 

همراه مهدی، آقای گایینی و همسرشان که به تازگی پیوندشان را جشن گرفتند

یکی از اهداف این برنامه حمایت از کوه شاه کرمان بود که در حال تخریب آن می باشند

عکس با بنر «حمایت از کوه شاه»

نزدیک ظهر با دوستان خوبمان خداحافظی کرده و آقای شعبانعلی بای زحمت کشیدند ما را تا روستای باقرآباد بردند 

دورنمای محل کمپ

همراه ژیلا، مهدی و آقای بای که بسیار زحمت کشیدند

ماشین را از مدرسه روستای باقر آباد برداشته و راهی تهران شدیم 

در بین راه با وجود وقت کمی که داشتیم از بندر ترکمن به مدت کوتاهی دیدن کردیم

این هم آخرین عکس این برنامه در اسکله بندر ترکمن همراه ژیلا، مهدی و عرفان

نهایت تقدیر و تشکر را از الطاف بیکران همه مسئولین برگزاری این صعود دارم همچنین از عرفان عزیز که در این سفر ما را همراهی نمود و تا قروه ما را رساند  

به امید دیدار دوستان در نهمین صعود قلم……. 

دیواره بیستون(مسیر قاجر ۱۳۷۶)

این شعر را در تاریخ ۲۵ مرداد ۱۳۸۷ به یاد زنده یاد سامان نعمتی که در نانگاپاربات جاودانه شد، سروده ام.روح پر فتوحش تا ابد قرین رحمت باد.

ای شمع هدایت، ای نور هویت، ای نار محبت  

                                                           ای جای توخالی                                                      

  در محفل انسی، در محضر قدسی، در قاف وفایی  

                                                               فریاد ز هجرانت                                                  

 ای سطوت کوهساران، ای مظهر پایداران، ای نشان استواران   

                                                               ای جای تو خالی                                

در خلوتگه رازی، در مکمن اسراری ، در جنت ماوایی  

                                                                فریاد ز هجرانت                                        

ای مهر منور، ای روح مصور، ای جان مطهر 

                                                       ای جای تو خالی                                                         

در گلبن ازهاری، درگلشن اثماری، در روضه رضوانی  

                                                              فریاد ز هجرانت                                       

ای رمز شجاعت، ای روح شهامت،  ای راز متانت 

                                                              ای جای تو خالی                                         

در دشت صفایی،  سرمست وفایی، فارغ ز جهانی      

                                                                فریاد ز هجرانت                                           

ای حلقه خاصان، ای اسوه پیشگامان، ای عزم بلند همتان    

                                                               ای جای تو خالی                                     

در خلوت لاهوتی، در ملک ملکوتی، بیزار ز ناسوتی    

                                                                فریاد ز هجرانت                                      

ای همرزم فاتحان، ای همسنگ دلاوران، ای همره یاران      

                                                               ای جای تو خالی                                   

در ساحل دریایی، در سینه سینایی، در بقعه نورایی

                                                                  فریاد ز هجرانت                                               

 ای مونس بی پناهان، ای غمخوار غمگساران، ای محرم رازداران       

                                                                 ای جای تو خالی 

در یثرب بطحایی، در مسجدالاقصایی، در اوج اعلایی      

                                                                   فریاد ز هجرانت

ای یوسف کنعان ما، ای یونس دریای ما، ای نوح کشتیبان ما        

                                                                 ای جای تو خالی

درچکاد قله هایی، در مامن کوههایی، در دل کوهستانی    

                                                                    فریاد ز هجرانت

آخرین عکسی که من و مهدی با سامان داشتیم( منطقه مانگه دول قروه)اردبیهشت ۱۳۸۷

منطقه مانگه دول(قروه)اردیبهشت ۱۳۸۷

منطقه مانگه دول (قروه) اردیبهشت ۱۳۸۷

بیوگرافی سامان را در ادامه مطلب بخوانید

سال ۱۳۸۷ برای دومین بار برنامه صعود دماوند از جبهه غربی راداشتیم.(بار اول سال ۱۳۸۶ دماوند رفته بودم که خاطره آن را در پستی جداگانه خواهم نوشت.)

روز پنج شنبه ۲۷ تیر سال ۱۳۸۷ بود که با ۱۹  نفر از همنوردان با یک دستگاه مینی بوس و وانت سواری از قروه عازم تهران شدیم  
ساعت ۱۴ به امام زاده هاشم در جاده هراز رسیدیم.  ناهار را آنجا صرف کرده و پس از استراحت کوتاهی، ساعت ۱۵:۳۰ به سمت پلور حرکت کردیم از پلور گذشته به سمت دریاچه لار رفته تا به مسیر پارکینگ رسیدیم. از این جا به بعد جاده خاکی بود.  در راه پارکینگ بودند، که ساعت ۱۷:۳۰ رادیو اعلام کرد کوهنوردان ایرانیانی که برای فتح نانگاپاربات ( یکی از قلل هیمالیا با ارتفاع ۸۱۲۵ ) رفته بودند، موفق به فتح قله شدند. همانجا گروه از ماشین ها پیاده شدند و به شادی و سرور پرداختند. خوشحال از این افتخار ملی و مهمتر از آن اینکه یکی از اعضای هفت نفره تیم، سامان نعمتی بود که عضو گروه قاجر و همنورد ما بود ایشان اولین کسی بود که از قروه موفق شده بود به ارتفاعات هیمالیا قدم بگذارد. این مطلب شور و شعف ما را دو چندان نموده بود

توصیف احساسات  وسرور خالصانه افراد، در آن لحظه واقعاً وصف ناپذیر است. همه به یکدیگر تبریک می گفتند و همدیگر را در آغوش می کشیدند. گویی خودشان فاتح قله هستند. شاید هم همینطور بود زیرا آنها سامان را نماینده وافتخار شهر خود می دانستند و در آن لحظات خود را کنار او و همگام با او احساس می کردند.
اگرچه هیچکس در آن  جاده خاکی نبود تا شاهد پایکوبی و ابراز صمیمانه ترین حالات ما باشد، اما گویی دامن طبیعت و کوههایی که آن منطقه را محصور کرده بود، به ستایش وتحسین  مشغول و شریک شادیمان  بود.
 در همان حال همه سعی داشتند با قروه تماس بگیرند تا این فتح و ظفر تاریخی و عظیم را به خانواده او و دیگر همنوردان تبریک بگویند ، اما در آن ارتفاع و موقعیت موبایل خط نمی داد. تا اینکه ساعت ۱۸:۳۰ پارکینگ رسیدیم، که ارتفاع آن  3500 متر بود. تا این قسمت را با ماشین ها آمدند. هوا نسبتاً خوب بود. 

نمایی از قله مه گرفته دماوند

باید توجه داشته باشیم که بدن کودکان به ازاء هر کیلوگرم از وزن خودگرمای بیشتری نسبت به بالغین تولید می کنند اما چون سیستم تنظیم دمای بدن آنها ضعیف بوده و از طرفی سطح پوستی وسیع تری دارند بنابراین سریعاً دچار افزایش یا کاهش دما میشوند و بهمین دلیل هم نسبت به شوک های گرمایی و هم به کاهش دما (هیپوترمی) حساس تر هستند.

باید دقت داشته باشیم که امنیت در کوهپیمائی کودکان بسیار مهم می باشد.

کودک برای لذت بردن از کوهپیمائی باید با قوانین ایمنی آن آشنا شده و رعایت نماید بیشتر صدمات از عدم رعایت این قوانین می باشد. هیچگاه نباید امنیت کودکمان در کوهپیمائی به خطر بیفتد.

همیشه قبل از شروع کوهپیمائی باید به اصل گرم کردن بدن و پس از آن خنک کردن توجه داشته باشیم چون این امر در جلوگیری و کاهش کوفتگی و درد عضلانی بسیار مفید می باشد. یادمان باشد هرگز کودک را به انجام کاری که از آن وحشت دارد و یا قادر به انجام آن نیست مجبور نکنیم.

به کودک آموزش دهیم تا از موسیقی طبیعت لذت ببرد و یادآور شویم که موسیقی طبیعت شامل پرندگان، قورباغه ها، حشرات، صدای رودخانه و … می باشد.

باید توجه داشته باشیم که همیشه در برنامه های کوهپیمائی یک سوت بر گردن کودکمان آویزان کنیم و به او آموزش دهیم تا در بعضی موارد خاص با سوت ما را از وضعیت خویش مطلع سازد مثلاً ۳ سوت متوالی می تواند به این معنی باشد که « من گم شده ام »

و زمانیکه کودکمان بزرگ شد باید حتماً جعبه نجات (بقاء) و کیف کمکهای اولیه به لوازم او اضافه شود.

والدین باید توجه داشته باشند تا مهارتهایی را به کودک آموزش دهند که آسان باشد نه پیچیده و بخصوص مهارتهای حرکتی برای عضلات بزرگ نه عضلات کوچک و نیز فعالیت هایی که باعث تقویت سیستم های هوازی می شوند و انعطاف پذیری بدنشان را افزایش می دهند و همیشه به این نکته توجه کنیم که باید کودکمان را تشویق کنیم و سعی در افزایش آگاهی و دانش او نسبت به محیط زیست نمائیم و از کوهپیمائی بعنوان فرصتی جهت افزایش تجربه های مختلف علمی و … در کودکمان بهره ببریم و در حین انجام کوهپیمائی حس مسئولیت پذیری و احترام گذاشتن به دیگران و طبیعت را در کودکمان تقویت کنیم و سعی کنیم تا روابط کودکمان با کودکان دیگر تقویت گردد و به توسعه اعتماد به نفس در او بپردازیم باید به کودکان آموزش دهیم تا به اصل باقی نگذاشتن نشانه ای در طبیعت بعد از کوهپیمائی مقید باشند و زباله های خود را جمع کرده و در جای مناسبی قرار داده و با خود به شهر و مکان مناسبی انتقال دهند و در یک برنامه کوهپیمائی حدالمقدور یک جا آتش روشن نمایند و از مسیرهای مشخص شده و قابل عبور تمردد نمایند و یادمان باشد که کوهپیمائی فرصتی است مناسب برای اینکه فرزندی سالم از لحاظ روحی و جسمی داشته باشیم.