چه زیبایی ای پاییز….

«چه زیبایی ای پاییز

چه رد پایی، چه رنگی

به رنگ دنیایی ای پاییز
برگ های پاییزی

خاطرات  سه فصل را بر دوش می کشند

آرام قدم بگذار ….
بر چهره ی تکیده ی آن ها»

قوی سپید..

پاکسازی مجموعه غارهای باباگرگر

این پست مربوط مهر ماه ۱۳۹۰ از آرشیو وبلاگ کومالیا می باشد

طیق قرار قبلی و فراخوان به مناسبت روز غارهای پاک، با تعدادی از همنوردان راهی روستای باباگرگر شدیم تا از مجموعه غارهایش  که به تازگی کار اکتشافش پایان یافته بود، پاکسازی کنیم.

باباگرگر نام روستایی در ۲۸ کیلومتری شمال شرقی قروه می باشد که در همین وبلاگ راجع به جاذبه های گرشگری ان توضیحاتی داده شده (دارای یک چشمه معدنی، بقعه امامزاده سید جلاالدین)

از برادرم (طیب) شنیده بودم  در زیر صخره هایی که نزدیکی چشمه آب معدنی باباگرگر می باشد، تعدادی غار وجود دارد و او خودش سالهای پیش رفته بود اما هیچوقت به عنوان برنامه غارنوردی و اکتشاف کسی آنجا نرفته بود .

تا اینکه مردادماه سال جاری که با آقای مفاخری  و دخترشان اسراء از اکتشاف غارهای قزلجه کند برمی گشتیم، به روستای باباگرگر هم رفته و برای اولین بار از کلیه غارها که حدود ۹ غار می باشد دیدن کردیم و به پیشنهاد آقای مفاخری قرار گذاشتیم آنها را نقشه برداری و داخلش که بسیار کثیف و لبریز از زباله بود، پاکسازی کنیم.

بیشتر غارها از داخل به هم ارتباط دارند و در دوره های قدیم به عنوان زاغه از آنها استفاده می شد.

شهریور ماه ۵ غار از مجموعه غارها توسط آقای آرش یاسمن پور و آقای مفاخری نقشه برداری شد.

خوشبختانه پیشنهاد آقای مفاخری جهت پاکسازی این غارها مورد تایید هیئت کوهنوردی قروه قرار گرفت و امروز صبح جهت پاکسازی آنجا راهی روستای باباگرگر شدیم.

گزارش تصویری این برنامه…..

 ساعت ۶:۳۰ راهی روستا شدیم پس از صرف صبحانه به طرف غار حرکت کردیم 

دورنمای چشمه و بقعه امام زاده سید جلال الدین 

دور نمای روستا که قسمتی از آن تخریب شده ما ابتدا بیرون غارها را  پاکسازی کردیم

زباله ها توسط سوپرمارکت هایی که نزدیک بقعه جهت گردشگران است، به این غارها ریخته می شود

ورودی یک از غارها که تا انتهایش پر از زباله بود  

بیشتر این غارها از داخل شامل چندین اتاق بود که بقایای دیوار و ستونهای دست ساز در آن هنوز وجود داشت

همراه پیشکسوت کوهنوردی آقای هادی نوری بعد از پاکسازی این غار

همراه مینا همنورد خوبم که برای اولین بار غار آمده بود

ورودی یکی دیگر ار غارها

آقای نوری در حال حمل زباله ها به بیرون

همراه آقای اردلان بعد از اتمام پاکسازی

این آخرین غاری بود که پاکسازی کردیم و با خیال راحت از آن خارج شدم

 عکس دسته جمعی با دوچرخه سواران قروه که جهت تمرین آمده بودند 

این هم حدود ۶۰ گونی زباله که داخل وانت گذاشته شد

بالاخره زباله هارا بردند تا تحویل بیو کمپوست دهند

ایستگاه تامل

اورست از منظر فضا

قلب شکسته….

صعود سراسری بانوان کشور به خط الراس آبیدر کوچک به آبیدر بزرگ در سنندج

طبق فراخوان فدراسیون جهت صعود سراسری خط الراس آبیدر کوچک به  آبیدر بزرگ روز پنج شنبه ۱۹ شهریور با ۷ تن از همنوردان به سنندج رفتیم. 

پس از پذیرش در ورزشگاه توحید به خوابگاه که در همان مکان بود، رفته و شام را هم مهمان هیئت استان کردستان بودیم.

همنوردانی از ۱۰ استان کشور آمده بودند.

بانوان گروه قاجر بر فراز قله آبیدر بزرگ

گزارش این برنامه در ادامه مطلب…

صبح جمعه ۲۰ شهریور ساعت ۴ برپا دادند  و صبحانه و میوه و آب کلیه همنوردان را نیز هیئت استان زحمت کشیده بود.

ساعت ۶ در محوطه ورزشگاه حاضر شده و با اتوبوس شرکت واحد به پارک کودک واقع در آبیدر رفته و ساعت ۶:۴۵ همگی در صفی منظم از دره کنار پارک کودک به سمت آبیدر کوچک حرکت کردیم.

دورنمای شهر سنندج

ساعت ۹:۳۰ از کنار پناهگاه آبیدر کوچک گذشته و از مسیر خطالراس حرکت کرده و بعد از ساعتی به چشمه ماماتکه رسیده و آنجا از آب سرد و گوارای چشمه نوشیده سپس از شیب نسبتا تندی به سمت قله رفتیم.

دورنمای پناهگاه آبیدر کوچک

همراه همنوردان گروه قاجر در چشمه ماماتکه

ساعت ۱۲:۳۰ همگی بر فراز قله حدود ۲۵۵۰ متری زیبای آبیدر ایستادیم .

فراز قله همره همنوردان گروه قاجر

بعد از عروج عاشقانه برادرزاده و همنوردم شیلای عزیز در همه قله ها به یادش یادبودی را می برم تا شاید قلب مجروحم تسکینی یابد. 

قله آبیدر

پس از گرفتن عکس های یادگاری همگی به سمت خضر زنده که در پایین آبیدر بزرگ واقع شده، حرکت کردیم.

دورنمای خضر زنده

ساعت حدود ۱۵ به خضر زنده که محلی مقدس برای اهالی می باشد، رسیده و مورد استقبال جمعی از مسئولین هیئت استان و خانم گرجی نایب رییس فدراسیون کوه نوردی قرار گرفتیم.

آنجا هم زحمت کشیده و برای کلیه شرکت کننده ها ناهار آوردند و سپس برنامه اختتامیه را همانجا انجام دادند.

محوطه خضر زنده

یکی از اهداف این صعود تجلیل از پیشکسوت فعال سنندج، خانم شهلا عربی نایب رییس هیئت استان کردستان بود.

خانم شهلاعربی 

پذیرایی از همنوردان

در مراسم اختتامیه گواهی صعود به کلیه همنوردان شرکت کننده داده شد.

خانم گرجی در حال اهدای گواهی صعود

پس از مراسم اختتامیه با مینی بوس به میدان گاز رفته از آنجا با اتوبوس شرکت واحد که منتظرمان بود به خوابگاه آمده وسایل را برداشته به ترمینال آمدیم چون هوا تاریک شده بود و مینی بوس هم نبود در نتیجه با دو ماشین سواری قروه آمدیم.

از همه مسئولین استان کردستان نهایت تشکر را دارم که با اجرای یک برنامه منظم و مهماننوازی خاص، خاطرات خوب و بیادماندنی را برای همه همنوردان به یادگار گذاشتند.

   معرفی مختصر آبیدر..

آبیدَر (کردی: Awîyer) نام کوهی است مشرف به شهر سنندج در غرب ایران با ارتفاعی حدود ۲۵۵۰ متر.

کوه آبیدر به عنوان یکی از تفرجگاه‌های اصلی مردم شهر سنندج به شمار می‌رود. برخی از مکانهای گردشگری مشهور آن عبارت‌اند از کانی شفا، ماماتکه، گویزه کویر، خضر زنده (خیرزنه)، تاقه‌دار، امیریه، هفت آسیاب، بان شلانه، کچک(سنگ) قرآن، کانی کچک و قله آبیدر که پناهگاهی هم برای کوهنوردان در آنجا ساخته شده‌است. آن چه مورد محبوبیت این کوه شده‌است، نزدیکی آن به شهر سنندج، بلند بودن آن نسبت به تپه‌های اطراف و از همه مهم‌تر، وجود چشمه‌های زیر زمینی فراوان آن می‌باشد. در واقع واژه آبیدر (آب‌به‌در) به معنی جایی است که از آن آب فراوان تراوش می‌کند. نزدیکی این کوه به شهر تا آن حد است که در دامنهٔ آن احداث مسکن صورت گرفته و هم اکنون نیز در جریان است. افراد بسیاری (به ویژه در تعطیلات) به این تفرجگاه می‌روند و از منظره شهر سنندج دیدن می‌کنند.

آبیدر در زبان کردی با لهجه سورانی اردلانی ئاویه ر (Awîyer) نامیده می‌شود. در واقع آبیدر از دو کوه به نامهای آبیدر بزرگ و آبیدر کوچک تشکیل یافته‌است. ارتفاع آبیدر بزرگ ۲۵۵۰ متر از سطح دریا است درحالیکه ارتفاع آبیدر کوچک در حدود ۲۳۵۰ متر از سطح دریا می‌باشد.

گزارش نویسی برنامه کوهنوردی

یک گزارش کوهنوردی را به چهار بخش تقسیم می کنیم …..

در بخش اول به ارائه ی اطلاعاتی راجع به نام برنامه ، تاریخ اجرای برنامه ، نام سرپرست ، نام پشتیبان برنامه و اسامی نفرات شرکت کننده میپردازیم .

بخش دوم ، مقدمه ی گزارش است که باید حاوی اطلاعات زیر باشد :

فلسفه ی انتخاب برنامه و چگونگی شکل گیری آن ، توضیحاتی راجع به مشخصات جغرافیایی منطقه همانند محل شروع یا همان پای کار و ارتفاع آن ، راههای دسترسی ، آداب و رسوم مردم  ، پوشش گیاهی و جانوری ، شرایط آب و هوایی ، فصل مناسب برای صعود ، مسیرهای صعود ، پناهگاهها، یخچالها، امکانات منطقه ، چگونگی آنتن دهی موبایل و …

بخش سوم یا بخش اصلی گزارش : این بخش از گزارش در حقیقت روزشماری از برنامه میباشد که البته باید جزئیاتی هم به آن افزوده شود . جزئیاتی چون :

ساعت و محل قرار نفرات تیم ، خاطرات و حوادث صعود ، نحوه صعود و فرودها ، استراحتها ، مسائل آموزشی در حین برنامه ، تغذیه ، تصمیم گیریهای سرپرست ، شرایط جوی منطقه ، مسیرهای پاکوب ، مالرو ، یالها ، گردنه ها ، گرده ها ، دیواره ها ، دامنه ها و شیبها ، محل چشمه ، محل شب مانی ، ارتفاع نقاط مشخص و …

بخش انتهایی گزارش نیز میتواند به ذکر جنبه های دیگری از برنامه بپردازد مانند هزینه ی برنامه ، توصیه ها و …

ارائه ی لیستی از تجهیزات و وسایل مورد نیاز، کروکی یا جی پی اس مسیر و یا حتی لیست غذایی هم خالی از لطف نیست.                                                                           

برداشت از وبلاگ دامون

وظایف ما در قبال طبیعت

تفاوتهای کوهنوردی درفصل های گرم وسرد

 در زمستان و اوایل بهار کوهنوردی به واسطه ی وجود برف و یخ مشکل تر اسـت و بایـــد آن را جدی گرفت. در ارتفاع بالای چهار هزار متر شرایط قطبی حکم فرما است و به همین دلیل آمادگی،توان و استقامت بیشتری در مقایسه با فصول دیگـــر دارد. کوچک ترین بی احتیاتی باعث صدمات و خطرات جدی می شود.به همین خاطر تلفات این دو فصل بســـیار زیاد است. وزش باد سرد خیلی زود باعث بیحس شـدن اعضـاء شما می شود، مگر  اینکه ضد باد خوبی داشته باشید و مرتب حرکت کنید.

در زمستان و اوایل بهار یک روز آفتابی و بدون باد تبدیل به کولاک و یا باران می شود. برف، مسیر یابی را فوق العاده مشکل می کند و نه تنها راهها بلکه تکه سنگها را نیز می پوشاند.اگر چه غفلت و بی توجهــــــــــی در تابستان چندان خطرناک نیست ولی در زمستان اگر با فوت و فن کوهنوردی آشنا نباشــد خطر مهلکی به شمار می رود و بالاخره طول روز در زمستان کوتاه(کمتر از۸ ساعت) و شبها بسیار طولانی است(۱۶ ساعت). بنابراین خیلی زود در این فصل با تاریکی روبرو میشوید. از شب زنده داری اضطراری در این فصل بهر قیمتی که شده باید خــــــودداری کرد….

تفاوتهای اساسی ذکر شده در بالا بین شرایط زمستانی و تابستانی گاهی اوقـــــــــات مشهود و بارز نبستند. مثلاً در زمستان در دره (ارتفاع کم) هوا مانند تابستان بسیار گرم است در حالیکه در ارتفاع دو هزار متری و بیشتر کاملاً سرد می باشد اگر توده های ابــــر در ارتفاع پایین سیر کنند، برف و یخ در قسمت بالای کوه و احتمالاً دیده نمی شود و کــوه نوردان کم تجربه ممکن است با تجهیزات ناکافی عازم ارتفاعات شوند در حالیکه با ایــــن عمل خود دست به کار خطرناکی زده اند  و نتیجه ی آن تلفات و ضایعاتی است که همگـــی کم و بیش با آن برخورد کرده ایم یا لااقل شنیده ایم.

      از طرف دیگران در زمستان کوه روی بسیار دلچسب و فرح انگیز است. توده هـــــای برف، کوهها و تپه ها را به شکل زیبائی آراسته می سازد. مسیری که در تابستان سخت  و کشنده است در این فصل صاف و هیجان انگیز میشود کوهها به نظر بزرگتر می آیـــــد و ممکن است کوه نوردان مبتدی را وسوسه کند. ولی بهتر است در شرایط برفـــــــــــی به ارتفاعات نرویم و در دامنه های کوهها و تپه های مجاور به کسب تجربه بپردازیم، زیــــرا در شبهای تند و کوه نوردی در ارتفاعات بالا مخصوص کوهنوردانی است که روی برف و یخ تجربه دارند و به هیچ وجه مناسب کسانیکه تجربه محدودی در کوهنوردی های مقدماتی دارند نیست. حتی در مسیرهای خیلی ساده زمستانی ممکن است ما با شرایـــــط سخت  صعود از یخ و برف مواجهه شویم و اصولا” ارتباط نزدیکی بین آنها وجــــــود دارد…….

به همین جهت لازم است که از افراد با تجربه به منظور یادگیری فنون و تکنیکهای یخ و برف کمک بگیریم .

تجهیزات زمستانی کوه پیمایی . در زمستان و اوایل بهار تمام وسایل تابستانــی بــــه  اضافه  تجهیزات لازم برای مقابله با شرایط یخ و برف بشرح ذیل لازم میاید: یخ شکن یا کرامپون ، رکاب برفی ، دستکش ، عرق گیر اضافی ، شلوار و کاپشن ضد باد ، رکاب برفی ، کت بر ، عینک کوه ، کلنگ کوهنوردی ( به تعداد ) لنگر برف بعنوان تکه گاه برای صعود از شیب های تند و چکش یخ شکن که آنرا میتوان در مواقعی که احتیاج بدان نیست پشت کوله یا فاصله بین کوله و پشت قرار داد. از کلنگ کوهنوردی نباید بعنوان چوب دستی یا عصا استفاده کرد  چون نه تنها  آهنگ حرکت شما را بهم میزند بلکه نوک آنرا کند می نماید .

بردن عده ی زیادی از افراد بی تجربه بخصوص افراد جوان در ارتفاعات ، کوهپایه ها و در هوای نا مساعد زمستان کار عاقلانه ای نیست. بهتر است که برنامه ها را در تابستان که شرایط مساعد است انجام داد. ولی اگر صعود اجتناب نا پذیر است مسیرهای کــــــــم ارتفاع را انتخاب کنید بویژه اگر برف و یخ ارتفاعات کوه را پوشانده باشد. فردی کــــــــه مسئولیت سرپرستی گروه بی تجربه ای را در یک صعود زمستانه برعهده میگیرد بایـــــد، کوه نوردی شایسته بوده و حداقل دو سال با گروههای متشکل کوهنوردی همکــــــــــاری داشته و بتواند در شرایط مختلف با کلنگ ، لنگر برف و طناب کار کند. باید بداند در چــه شرایط و در چه مسیرهایی بروی  برف سر خورد ، یا اسکی نمود ودر چه مواقعی نبایـــــد باین کار مبادرت نماید . در هنگام سرسره بروی برف علاوه بر داشتن مهارت و آشنائی با تکنیک های  آن ، شرایط برفی را هم باید در نظر گرفت بسیاری از حوادث ناگوار ناشی از عدم توجه به یکی از دو عامل فوق بوده است.   

شرایط برف و یخ

 شرایط آب و هوا در زمستان بسیار متنوع است.یک باد گرم ممکن است خیلی زود بـــرف ها را ذوب کند یا باعث باران شود.یخ زدن مسیر های کوهنوردی نتیجه آب شدن برف در اثر همین باد گرم  و یا باران و یخ زدن دوباره ی آن است.روزهای گرم و شب های سـرد  باعث پودر شدن برف می شود که در این صورت کوه نوردی بسیار راحت است.با عمـــــل مداوم آب شدن برف،و یخ بستن دوباره ی آن،برف محکم می گردد.اگر این پوشش ادامه پیدا کند،نتیجه ی آن برف سخت و یخ است.در ارتفاعاتی که برف نمی بارد در اثر برودت و وزش باد حتی روی صخره ها ممکن است قشری از یخ به وجود آید.به نظر بیشتر مردم درجات شیب برف بیش از واقع به نظر می آید.در این جا به لحاظ اهمیتی که شیب های برفی در کوهنوردی دارند به ذکر طبقه بندی درجات شیب برف می پردازیم.

                 تا ۱۵ درجه                 شیب ملایم                         

                  25-35                      شیب متوسط                   

                  35-50                      شیب تند

                  بالای ۵۰ درجه             شیب بسیار تند

 Zigzag ascent  صعود مارپیچی 

  بهترین روش برای صعود از شیب های تند این است که با صعود مارپیچـی از شیب کاست.با این روش نه تنها می توانید با تمام کف پا راه بروید،بلکه بـــه تناوب سنگینــــی بدن را نیز تحمل می کنید به علاوه در صورت لغزیدن نفر جلو خطری برای شما پیش نمی آید.

برف نوردی

در موقع تغییر مسیر از چپ به راست بـــــرای پای چپ جا پای کافی درست کنید و از راست به چپ بر عکس.کلنــــــــــــــگ کوهنوردی هم به تناوب در سمت راست شیب باید در دست راســــــــت و در سمت چپ شیب باید در سمت چپ باشد.با هر قدم کلنـــــگ کوهنوردی تا دسته در برف فرو رفته باشد.

 فرود

   در برف نرم بهتر  و راحت تر است که صورت شما به طرف دره یا سراشیبی باشد ولی  اگر از برف مطمئن نیستید،به پهلو یا به پشت قرار بگیرید و کلنگ کوهنوردی را در برف فرو  کنید و با نوک کفش جای پا درست نمائید.اگر برف نرم است وقتی روی شما به طرف سراشیبی است باید با پاشنه ی پا جا پا درست کنید.جای پا باید طوری باشد که درهم فرو نروند یعنی زیاد نزدیک به هم نباشند.

انجمن پزشکی کوهستان ایران

با تشکر از وبلاگ هریاس